KONGL. SV. VET. AKADEMIENS HANDLINGAR. BAND. 17. N:o 6. 47 
A. Hypothecium plus minus crassum, plerumque obscurum; asci pyriformes, 
membrana vulgo J distinete tincta, sursum haud multum inecrassata. — Minus 
mere parasitica (Comiangium KörB. Par. p. 271 p. max. p. sicut Auct. plur.). 
19. Å. phaeobaa Norm. 
Syn. Segestrella pheeobea Norm. Spec. loc. nat. p. 127 (1868), A. phaeobrea FI 1869 p. 525 
(A. beopheam in herb. nominatam vid.). 
A. paralia NyL. F1. 1877 p. 565 (sec. descr.) 
Thallus obscure rufescens, gonidiis palmelleis; apothecia minutissima, orbi- 
cularia, subhemispherica, humida obscure fusca; hypothecium crassum sordidu- 
lum; epithecium crassum gelatinosum fuscum, spore magne ved maxime, cellulis 
plerumque 5; I hymenvum vinose rubet. 
Thallus e rufo obscure cinereofuscus, sat crassus (scilicet ut in Arthonia) conti- 
guus, levigatus, subnitidus. Hyphe crasse, plus minus nodulose, flexuose, plus minus 
conglobate sed semper pressione libere; J pro maxima parte dilute vinose violascunt, 
maculatim intense vinose rubent vel czerulescunt. Inter hyphas gonidia adsunt pal- 
mellea frequentia, magna, libera, evidenter optime vigentia; J membrane non tingun- 
tur. — Hic thallus quodammodo originem ducit e thallo VWVerrucaricw ceuthocarpee, 
cui immixtus crescit et quocum ita contiguus est, ut una integram forment figuram 
rosulatam in saxo quasi delineatam, alter alterius sistens complementum. Thallus enim 
incorruptus Verrucarie hyphas continet crassissimas, arcte conglutinatas, J non tinctas; 
destruitur autem (quo casu nescio) et tum hyphe dissolvuntur in gelatinam J passim 
dilute violascentem, per quam vagantur hyphe alie elongate, equabiles, J non tinctr, 
que initio sparse mox frequentes fiunt, donec, maxime conferte et tum J tincter, hy- 
phas Arthomie normales sistunt. Gonidia VWVerrucarice, thallo incorrupto in nidulos 
arcte compacta, ita liberantur et inter hyphas ÄArthomie dispertiuntur. Ita Verrucaric 
in locum omnino succedit Årthonia (confer A. vagantem p. 52). 
Apothecia vulgo 0,2, raro usque ad 0,4 m.m. diam., sicca fere atra. Hypothe- 
cium ex hyphis thallinis fere immutatis, maxime modo compactis constat, deorsum 
gonidia quoque sparsa continet. Hymenium cum hypothecio omnino similare, para- 
physibus subvisibilibus, presertim in epithecio irregularibus. Asci 55—60 u longi, 30—33 
u crassi, plus minus late pyriformes, membrana sursum incrassata. Spore 20—33 u longee, 
7—9 u crasse, cuneato-oblongae, medio constrictule (fere ut in Arthopyreniis), cellulis 
5, 4 vel rarius 6 &equalibus. J hypothecium dilutius vinose rubet, membrana ascorum 
demum dilute violascit, spore gelatina obvolutze intense, libere dilutius vinose rubent. 
KOH nihil agit. 
Spermogonia frequentia, punctiformia, fuscoatra, spermatiis 5—6 wu longis, 2 u 
crassis, oblongis, sterigmatibus omnino indistinctis in filamenta peridii transeuntibus. 
Hab. Plantulam hanc maxime insignem, habitu Biatoram minutam fere 2emulantem, 
in saxo micaceo-schistoso ad »Juledagene» prope Tromsö legit J. M. NORMAN. 
