KONGL. SV. VET. AKADEMIENS HANDLINGAR. BAND. 17. N:o 6. 51 
Var. 1 Koerberi (LAHM) ÅLMQU. 
Syn. Lecidea lapidicola TAYL. in MacKr. Fl). Hib. p. 124 (1836) sec. Br. et Rostr. p. 119. 
Coniangium rupestre KÖRB. Lich. Sel. Germ. 110 (1856) p. p, Par. p. 272 p. p- 
Con. Koerberi (LaHM in litt.) ARN. Fl 1863 p. 605 (f. sp. optime evolutis sec. spec. 
auth.), Verh. Zool. Bot. Ges. in Wien 1874 p. 534. 
Arthonia ruderalis? NL. Bot. Not. 1853 p. 162 (nomen), Mém. Soc. Nat. Cherb. III 
P- 202 (1855; deser. non omn. quadrat), Arth. p. 100, Prodr. p. 415, L. Scand. 
A. Pooh BE. et ROsTrR. p. 119, 
Exs. Hepp 534, Körb. L. S. G. 110 p. p.!), Arn. 722. 
Plerumque lapidicola, thallo proprio vario; apothecia majora, deplanata; hymenium 
subincolor, epithecio fuligineo gelatinoso-granuloso; spore parvule — fere majusculwe. 
— ”Thallus tenuis — tenuissimus, subfurfuraceus vel subgelatinosus, umbrinus, sordidus 
vel albidus, hyphis sat crassis, precipue circa gonidia palmellea vulgo magna conglo- 
batis J vinose rubentibus (de origine thalli vide Obs. 2). Apothecia 0,3—0,5 m.m. 
diam. ÅAsci 35—45 u longi, 18—22 u crassi, membrana apice haud incrassata. Spore 
vulgo 11—16 u longe, 5—6 u crasse&, fere oblonge, rarius usque ad 18 u longe, 8 u 
crasse, subsoleeformes, cellula superiore stepe subrotunda, inferiore oblonga vel ovata 
subacuta paullo longiore. Spermogonia punctiformia, spermatiis oblongo-cylindricis, 
4—5 mu longis. — Optime evoluta et maxime frequens occurit ad saxa sedimentariz 
originis, precipue ad calcem, per totam Scandinaviam distributa: Dania, Skaarup 
Fyonie& (ex Lich. Dan. inter Klingstrup et Bakkehuset); Suecia, Torsborgen Gotlandiz 
(TULLBERG), Sköfde (BLomBERG) et Billingen (THEORIN) Vestrogothixe, Omberg (sec. NY- 
LANDER) Östrogothix, Köpmannebro Dalslandix (sec. Hunting), Örebro et Asker Nericize 
(HErzBom), Hälle et Handöl Jämtlandie (ipsi); Norvegia, Christiania (Mor), Tromsö 
(Norman). Fere eandem vidimus lignicolam in Giresta Uplandie, corticolam multis 
locis Angermannie, Medelpadize, Jämtlandie; item ad Flöjfjeldet ad Tromsö (a Tu. FR. 
lecta). Minus bene evoluta ad sequentem accedens lecta ad saxum graniticum in Östro- 
gothia, Krokek (HurTInG), Medelpadia, Rannklöfven (ipsi), et Vermlandia, Liljendal 
(LAGERGREN). — In Germania, Britannia (?), Gallia (?), insulis Spetsbergensibus. 
Obs. 1. Vulgo h&ec forma nominatur ÅA. fusca (MAsS.), at minime recte. MAssa- 
LONGO enim sua Catillaria fusca respexisse plantulam nunc vulgo Cat. athallinam nomi- 
natam manifeste testatur et descriptio in Ric. p. 80 (”ap. primo urceolato-concaviusculis, 
margine tumidulo cinctis .... ascis subelavatis, paraphysibus diaphanis crassiusculis» 
etc.) c. fig. 163 et Anzi Lich. rar. Ven. 86. — Neque nomen rupestris KÖRB., sub quo 
duas tam heterogeneas species amplexus est auctor, est retinendum. — Antiquissimum 
nomen lepidicole ob eam causam adhibere noluimus, quod nescimus, cujus auctoritate 
ad hanc speciem sit relatum; frequens enim cum Cat. athallina confusio prudentiam 
commendat ”). — Quamquam specimina non vidimus A. tenellulee Nyr. F1. 1864 p. 488 
(pluribus locis Tavastie inventa in Polyp. fomentario: NORRLIN et Wainio ll. cc.), haud 
1) In spec. a nobis viso duo adsunt frustula lapidea, alterum AÅrthoniam, alterum Catillariam athalli- 
nam gerens. 
2) Sic LEIGHTON in Lich. FI. Brit. p. 393, quoad ex syn. allatis concludere licet, has duas confundit. 
