66 S. ALMQUIST, MONOGRAPHIA ARTHONIARUM SCANDINAVIA. 
Species exclus2e. 
Å. anastomosans (AcCH.) Nyr. Lich. Scand. p. 259 a nobis Dermatine adnumeratur 
(vide p- 8). 
ÅA. confluens (Herr) Körs. Par. 265 est Opegrapha. 
ÅA. granulosa GraweE Bot. Not. 1863 p. 10 est Celidii species (= Opegrapha parasitica?). 
Å. gyrosa ACHE. in Schrad. journ. 1 B. 3 st. p. 14 est A. obscura Auct. hod. (vide infra). 
A. lecanorella Wasio Medd. af Soc. p. F. et Fl. Fenn. 2 p. 70 sec. descr. non potest 
esse ÄÅrthomia preesertim ob sporas simplices; etiam deser. externa apotheciorum 
et paraphysium non bene in ÄÅrth. quadrant); potius sit Lecidew species. 
A. minutissima (AcH.) Nyr. Lich. Scand. p. 263 sec. descriptionem est Arthomiw species 
sat singularis, quam tamen utpote prorsus incert&e sedis minusque bene cognitam 
pretermittere coacti fuimus. ; 
A. moriformis ACH. Syn. p. 5 sec. specimen a nobis in herb. SwARz. inventum est Bia- 
torella improvisa (vide TH. Fr. Lich. Scand. p. 401). 
A. obscura (Pers.) Herr sec. F1. 1861 p. 675 a nobis Dermatince adnumeratur (vide p. 8). 
ÅA. prozimella Nyr. Lich. Scand. p. 262 est Melaspilew species, ut jam declaravit ipse 
auctor (sec. NORRLIN in Not. ur S. p. F. et F1. Fenn. Förh. XIII p. 342). 
Å. rosaceaum ANzZI L. rar. Lang. 435 Dermatine adnumeramus (vide p. 8). 
Addenda et corrigenda. 
P. 16, lin. 17. Quod hic, reactionem jodicam falso interpretantes, amylum di- 
ximus, certe erat oleum Trentepohlice generi characteristicum. Idem erratum p. 18, lin. 7 
et p. 26, lin. 37. 
P. 29, lin. 37. Duo insuper spec. auth. Sp. mel. y leucopelleti in Herb. SWwARz. 
invenimus, quorum alterum ÅA. leucopellcwe nostre, alterum ÅA. spectabilis erat. Hec 
etiam spec. auth. Sp. melaleuci & ibidem immixta jacet; itaque posterius illum lichenem 
ad hanc suam speciem traxisse ejusque formis dispertisse videtur AcHArius. Etiam Sp. 
melaleuci BP coerulescentis antea nobis ignoti in eodem herb. specimen (quod unum su- 
perest?) contigit invenire; ab & vix puncto diversum. 
Hoe nostrum opusculum, annis 1872-1874 pro max. parte elaboratum, 1877 penne 
perscriptum preloque jam paratum, quo tamen tempore edere non licuit, nune summa 
festinatione prelo subjicere coacti fuimus, quare proximorum annorum literaturam liche- 
nologicam perlegere non satis temporis fuit"). Veremur igitur, ne hoc vel illud jam 
aliorum studiis melius nota, variaque citanda omissa sint; quare si quid ejusmodi repe- 
riatur, ne nimis vitio nobis detur, precamur. 
1) Sic commentarius preeclarissimus FRANKIT »Ueber die biologischen Verhältnisse einiger Krustenflechten» (Cohns. 
Beitr. II, 2) non antequam hoc opusculum jam pro max. parte typis erat expressum nobis in manus incidit. 
