i3 



O. Caiile erecto , simplici ;folils simYlicibus ,oblongis ,serrato-dental;s , glabris; 

 petiolo stipiilis niaximis amplexicaulibus ovalis utrinque alato ; floribus dense 

 spicatis , calycis laciniis lanceolatis , corolla paulo longioribus. 

 H. Bonifacio. 



Ohs. JuxtJi Smithiuin 1. c. eadem species ac O. monophylla Desfont. atl. II. i^S. tah. 188, 

 quod haud libenter concedam. Nam in nostra corolla! constanter caJyce breviores , neque folia 

 floralia ternata , in nostris speciminibus, nunquam mihi observare contigit. 



ONONIS LAXiFLORA Desfont. atl. 11. \[\<o. tah. ic)o. 



O. Caulibus erectiusculis ramosis , ramis filiformibus ; foliolis ternatis obovalo- 

 serratis, extus argute denticulatis; stipulis subrotundo-ovatis , serratis : peduuculis 

 axillaribus folio longioribus ; calycibus corollam sequantibus , legumine hirsuto , 

 brevioribus. ( Corollce vexillum cceruleum ). 

 H. cuin preecedeQte. 



ONONIS MiTissiMA Linn. Sp. Pl. 1007. Smith. Fl. gv. Prodr. II. 56. 

 0. Caule ereclo ; foliis omnibus ternalis , foliolis oblongis, serrulatis; stipulis 

 ovatis acutis, amplexicaulibus , foliorum floralium ventricosis , scariosis , flores 

 spicatos arcte amplexantibus ; calycinis laciniis ovato-lanceolatis , corolla paulo 

 brevioribus. 



H. cum prsecedente. 

 Anthyllis Hermannise. * Anlhyllis citysoides. * A erinacea. 



ANTHYLLIS gerardi Linn. Mant. 100. Gerard. Fl. gallo. prov. 490. f. 18. 



A. onobrychioides Cav. icon. 11. [\o. tab. ]5c. 



A. foliis pinnatis subsessilibus , pinnis linearibus , Iruncatis , baslm versiis in 

 pedicelluni attenuatis ; stipulis minimis, obsolelis ; pedunculls axillarlbus , folio 

 longioribus ; capitulis nudis. 



H. iuter Porto-vecchio el Bonifacio. 

 Ohs, Stipulse minimae k Gerardis neglectas , quas taraen iu planla quoque provinciali haud deesse 

 observavi , Cavanillesium ad suam novam O. onobrychioidem constituendam , induxerunt , quae e spe- 

 cierum censu eliminari debet ; uti ex eiusdem descriptione et tabula patet. 



TRIFOLIUM STRicTUM Linn. Sp. Pl. 1079. Fiviani Fl. lih. Sp. If. 



T. Leevigatum Desfont. atl. 11. ]C)5. tah. 208. 

 H. Bonifacio. 



Ohs. Ex speciminibus nuper e Corsica acceptis confirmatur , quod in Fl. lih. specim. 1. c, su- 

 spicabar, nempe T. striclum Linn. eamdem esse speciera ac T. lcevigatum Fl. atl. , nam etfolia 

 radicalia et inferiora obovala profert , quae cum cito depereant , saepiusque desint , k Desfonlanesio 



