39 



een Fusarium vond, parasiteerende op kiemplanten van 

 Zomertarwe. Denzelfden zwam vond spreker in 1909 toen 

 Oortwijn Botjes kiemplanten ter vergelijkend onder- 

 zoek stuurde van zaad, dat wel en niet met heet water 

 was behandeld. Zomertarwe vooral wordt door dezen 

 Fungus aangetast en de praktijk vitrioolt dit graan dan 

 ook niet zoozeer tegen den Steenbrand, die a. h. w. een 

 overwonnen kwaal is, maar om zich een betere opkomst 

 te verzekeren. Heet water werkt veel beter en is minder 

 schadelijk. Verder namen Botjes en spreker in navolging 

 van Bolley (1887) en Hiltner (1911), proeven met 

 sublimaat, dat heet water in werking nabijkomt en even- 

 eens onschadelijk is. (Stuifbrand kan er natuurlijk niet mee 

 worden bestreden). 



Bij een studie van de kiemparasieten, die hier werk- 

 zaam zijn, bleek spreker dat naast Fusarium een Altevnada 

 optreedt. Nog andere soorten zijn aanwezig van welke 

 de pathogene eigenschappen aan het Instituut voor Phy" 

 topathologie te Wageningen worden bestudeerd. Spreker 

 hoopte daarop later terug te komen. 



Hoofdzaak is bij deze mededeeling de aandacht te vestigen 

 op de kiembeschermende werking van de middelen die 

 oorspronkelijk tegen brand in gebruik genomen werden. 

 Formaline heeft bij de bestrijding der kiemaantasters geen 

 w^aarde ; integendeel schijnt het soms hun groei te be- 

 gunstigen. 



Een gedetailleerde bespreking van wat hier in korte 

 trekken is medegedeeld, zal in de „Mededeehngen van de 

 Rijks Hoogere Land- en Tuinbouwschool" verschijnen. 



De mededeeling van den Heer Q u a n j e r werd door 

 lichtbeelden verduidelijkt. 



Ten slotte sprak Dr. Th. Weevers over den invloed 

 van anorganische zouten op de werking van organische 

 vergiften ten opzichte van de Plantencel. 



Wanneer men kleine schijfjes van de gewone Roode 



