45 



Muller, en vele anderen belangrijke proeven deden. 

 Toch mist spreker in deze methodiek de absolute zeker- 

 heid, dat men van één cel uitgaat, dat men dus met 

 werkelijk „zuivere lijnen" werkt. Eveneens mist hij de 

 mogelijkheid tot individueele behandeling. Beide acht hij 

 noodzakelijk; ze zijn vereenigd in een methode, jaren ge- 

 leden door hem uitgewerkt en in den laatsten tijd toege- 

 past o.a. op variabiliteitsverschijnselen bij Schimmels. Voor 

 deze proeven heeft spr. zeer bekende vormen genomen, 

 zooals soorten van Penicillium , Phycomyces, enz., en 

 nagegaan in hoeverre natuurlijke factoren als voedselge- 

 brek, of ophooping van stofwisselingsproducten variabiliteit 

 konden teweegbrengen. Hij vond bij sommige soorten 

 z.g. geinduceerde modificaties, d.w.z. nieuwe vormen die 

 na korteren of langeren tijd eenigen terugslag vertoonden, 

 bij andere echter erfelijk constante nieuwe typen, dus 

 mutaties. Van alle behandelde soorten waren de stamvorm 

 en de daaruit verkregen, dikwijls zeer sterk afwijkende, 

 vormen ter demonstratie aanwezig. 



Omstreeks half 1 1 sluit de voorzitter de vergadering. 



