■ 47 



waar ik mij voorgesteld had een bezoek te brengen, terwijl 

 mijn verblijf op de plaatsen, waar ik wel geweest ben, 

 aanzienlijk bekort werd. 



Niettegenstaande dit alles heb ik toch wel een indruk 

 ontvangen van een zeer opgewekt wetenschappelijk leven 

 en het komt mij voor, dat het niet ongewenscht is hier 

 op een vergadering van de Nederlandsche Botanische 

 Vereeniging het een en ander daarvan mee te deelen. 

 De beoefening van de botanische wetenschap in Nederland 

 staat toch wel in zeer sterke mate in het teeken van de 

 koloniale botanie en meer dan ooit heb ik den indruk 

 gekregen, dat, mocht Nederland zijn koloniën verliezen, 

 dit niet alleen een nationale ramp zou zijn, waarvan ons 

 vaderland zich wel nooit zou herstellen , maar dat het ook 

 een vernietigenden invloed zou uitoefenen op de beoefening 

 van de botanische wetenschap bij ons. Gelukkig heeft 

 juist de wereldoorlog doen zien, dat de band van Neder- 

 lander en inlander veel hechter is dan velen tot nu toe 

 hebben gemeend te mogen aannemen. 



Niet altijd stond onze botanie in het teeken van de 

 tropen; wel hebben in de paar laatste eeuwen steeds 

 Nederlanders zich beziggehouden met de studie van de 

 flora onzer koloniën (ik behoef maar te herinneren aan 

 namen als van Rheede van Drakesteyn, Burman, 

 Reinwardt, Miquel, De Vries e), maar dit gebeurde 

 meestal in het moederland; het waren bovendien enkelingen 

 en in de koloniën zelf kon men hoogstens één , twee mannen 

 aantreffen, die daar op botanisch-wetenschappelijk gebied 

 werkzaam waren. Nu was toen het totale aantal onzer 

 botanici klein, er was geen of weinig maatschappelijke 

 toekomst voor diegenen, die natuurlijke historie tot hun 

 bizonder vak van studie maakten, zoodat de docenten in 

 de botanie aan onze hoogescholen of de botanische onder- 

 zoekers in het algemeen dikwijls van huis uit medici waren 

 (men denke aan Junghuhn, aan Miquel, aan Oude- 



