54 



echter nog in sterke mate ontwikkeld worden; daaraan 

 kan de Nederlandsche Botanische Vereeniging krachtig 

 meewerken. Ik hoop zeer, dat ook mijn opvolger van 

 die overtuiging doordrongen zal zijn. Ik zelf heb vroeger 

 wel eens gedacht, dat een verblijf in de koloniën afge- 

 sloten zou zijn op het oogenblik, waarop men de koloniën 

 verlaat. Toen ik in 1896 van Java wegging, meende ik 

 de tropen achter mij te laten; maar wie zoo denkt bemerkt 

 spoedig, dat hij zich vergist. Wien de tropen eenmaal 

 te pakken hebben , laten zij niet meer los en zoo weet 

 ook ik wel, dat ik mij uit dien greep niet meer kan en 

 wil bevrijden. Maar zooals met den individueelen mensch 

 zal het ook met vereenigingen gaan. De Nederlandsche 

 Botanische Vereeniging staat nu eenmaal in het teeken 

 van de botanie der tropen en zij zal ook voor de toe- 

 komst die richting uit blijven gaan. 



Wanneer ik dan ook, nu ik voor de laatste maal hier 

 als voorzitter optreed, een wensch mag uitspreken, dan 

 is het deze, dat het onze Vereeniging gegeven moge zijn 

 krachtig mee te werken tot de ontwikkeling van de bota- 

 nische wetenschap, vooral ook voor zoover deze betrek- 

 king heeft op onze heerlijke koloniën! 



