59 



cvispus met Rumex obtusifolius , zijn die van Rumex 

 maritimus met Rumex conglomeratus en van Rumex 

 mantimus met Rumex sanguineus. Beide zijn bijna 

 geheel onvruchtbaar. De eerste heeft, zooals u ziet, het 

 uiterhjk van een groote Rumex conglomeratus, maar 

 bloemen, die onmiddellijk de verwantschap met Rumex 

 maritimus verraden. De tweede heeft de houding en vooral 

 den vorm der bloemkransjes van Rumex sanguineus, maar 

 heeft overigens meer van Rumex maritimus. Ook deze 

 planten besprak ik u reeds vroeger en ik heb utoen ver- 

 teld, hoe mij door zaaien der weinige aanwezige vruchten 

 gebleken is, dat alle de tot nu toe besproken planten wel 

 bastaarden moeten zijn. 



In dien tijd vond ik ook de plant, die ik u hier ver- 

 toon, den bastaard namelijk van Rumex odontocarpus 

 met Rumex maritimus, die ook nagenoeg onvruchtbaar 

 is, maar die ik begrijpelijkerwijs niet als bastaard kon 

 thuisbrengen, omdat ik Rumex odontocarpus nog niet 

 kende. Reeds vroeger vertoonde ik u deze plant, maar 

 eerst later heb ik redenen gevonden voor deze determi- 

 natie, waarin ik onder meer gesteund ben door verge- 

 lijking met planten uit 's Rijks Herbarium te Leiden, die 

 als zoodanig benoemd waren. 



Ik wil er hier op wijzen, hoe bij deze en nog te toonen 

 /^umex-bastaarden de onvruchtbaarheid zich zelden uit in 

 een armelijk uiterlijk der uitgebloeide bloemtrossen, wat 

 daardoor komt, dat de meeste looze bloemdekken wel 

 ontwikkelen, maar op een bepaalde en voor den bastaard 

 vaak kenmerkende trap van ontwikkeling blijven staan , 

 terwijl alleen de weinige vruchtdragende bloemdekken hun 

 volkomen ontwikkeling bereiken, zoodat zij alleen gebruikt 

 mogen worden ter vergelijking met de bloemdekken der 

 stamsoorten. 



Een grooten steun voor het herkennen van Rumex- 

 bastaarden heb ik gekregen gedurende den verloopen zomer 



