62 



Vooreerst de beroemde Rumex maximus, de bastaard 

 van Rumex hydrolapathum met Rumex aquaticus, die 

 zoo opvallend lijkt op Rumex hydrolapathum , alleen voor- 

 komt waar Rumex aquaticus ook groeit en in bloem en 

 blad niet opvallend, maar toch onmiskenbaar kenmerken 

 van de laatstgenoemde soort vertoont. Op het oog lijkt 

 de plant niet onvruchtbaar, maar bij nader onderzoek 

 blijkt toch maar hier en daar een vrucht goed ontwikkeld. 



Verder een andere bastaard van Rumex aquaticus, tot 

 nu toe altijd voor onze flora opgegeven als: „Rumex 

 hydrolapathum X aquaticus, forma subaquaticus" . Dat de 

 plant een bastaard is van Rumex aquaticus is nauwelijks 

 te betwijfelen als men let op de groote gelijkenis met 

 deze soort, op de onvruchtbaarheid en op het feit, dat de 

 plant alleen daar groeit, waar ook Rumex aquaticus ge- 

 vonden wordt. Voordat ik dezen bastaard had zien 

 groeien, heb ik mij al afgevraagd, waarom men hem toch 

 voor een bastaard van Rumex hydrolapathum aanzag. Op 

 den genoemden meerdaagschen tocht met den heer 

 Henrard heb ik hem in groote hoeveelheden zien groeien en 

 heb ik geen kenmerken gevonden, die ook maar een 

 Rumex hydrolapathum deden denken. Moeilijk lijkt het 

 me, met zekerheid te zeggen, op welke andere soort de 

 plant dan lijkt, zoo overheerschend zijn de eigenschappen 

 van Rumex aquaticus in haar. Maar de bloemdekken 

 hebben één knobbel en zijn dikwijls duidelijk getand, terwijl 

 de bladeren niet gekroesd zijn. Om die reden moet ik 

 aannemen, dat het de bastaard is van Rumex aquaticus 

 met Rumex obtusifolius ; wat volgens den heer Henrard, 

 die de planten veel langer tijd en in veel meer ontwikke- 

 lingstoestanden heeft waargenomen dan ik , best klopt met 

 de kleur van de plant tijdens en na den bloei, die veel 

 op die van Rumex obtusifolius lijkt en zeer verschilt van 

 de meer fijne tinten van Rumex aquaticus. 



Op denzelfden tocht meenen de heer Henrard en ik 



