63 



zonder twijfel gevonden te hebben den bastaard van 

 Rumex crispus met Rumex sanguineus en dien van 

 Rumex crispus met Rumex conglomeratus , welke planten 

 ik u hier toon. Beide zijn onvruchtbaar, vertoonen opval- 

 lend overeenkomst met beide ouders en zijn zoo inter- 

 mediair als men dat maar van een intermediairen bastaard 

 verwachten mag. 



Bijna even zeker zijn we van de toen gevonden planten, 

 die ik u hier toon, en die we beschouwen als bastaar- 

 den van Rumex obtusifolius met Rumex sanguineus 

 en van Rumex obtusifolius met Rumex conglomeratus. 

 Alweer zijn beide onvruchtbaar. De eerste vertoont 

 duidelijk gelijkenis met Rumex sanguineus, maar de plant 

 is forscher en de ontwikkelde bloemdekken lijken veel op 

 die van Rumex obtusifolius. De andere gelijkt in houding 

 veel op Rumex conglomeratus en in bloem veel op deze 

 en op Rumex obtusifolius. Ofschoon deze plant al zeer 

 rijp- is en voor den niet-kenner zeer onooglijk, zijn de 

 noodige kenmerken nog best te zien, zooals de bebladering 

 der trossen, die hier veel hooger doorloopt dan bij den 

 vorigen bastaard , wat immers een kenmerk is van Rumex 

 conglomeratus. 



Over enkele andere door mij gevonden i^umex-bastaar- 

 den, vermoedelijk bastaarden van drie soorten, die ik 

 u trouwens vroeger al eens toonde, wil ik hier niet meer 

 spreken. Wel wil ik er nog op wijzen, hoe het in ver- 

 band met het hier besprokene ongegrond en onnoodig is, 

 soorten als Rumex odontocarpus en Rumex limosus als 

 bastaarden te beschouwen. In het midden latende of deze 

 en andere planten oorspronkelijk als bastaard kunnen zijn 

 ontstaan, zeker is het, dat deze Rumices met alle recht 

 soorten mogen worden genoemd, daar ze niet minder 

 vruchtbaar zijn dan andere en volkomen standvastig zijn 

 bij uitzaaien. 



Rumex odontocarpus vertoont wel overeenkomst met 



