is. Op hetzelfde terrein vond ik ook de type, Aegilops 

 cylindrica Host. 



7. Rumex pulcher L. en Rumex dentatus L. Juli 1914. 

 Wormerveer , de eerste ook met J. Th. Henrard te 

 Gorkum. „Geen der „inlandsche" ex. heeft de typische 

 vioolvormige wortelbladen" schrijft Wachter in het 

 N. K. A. 1913. blz. 111. Ook onze exemplaren hadden 

 toen wij ze vonden geen vioolvormige bladen. Een 

 exemplaar evenwel, dat ik afgesneed en als wortelstok 

 in mijn tuintje overbracht , ontwikkelde daar een wortelrozet 

 met vioolvormige bladen. Nu (Januari 1915) is dat ka- 

 rakter evenwel reeds aan het verdwijnen en is de vorm 

 lang niet meer zoo typisch. Hetzelfde constateerde ik ook 

 aan enkele zaailingen, die oorspronkelijk wel, nu reeds 

 veel minder vioolvormige bladen voortbrengen. Deze blad- 

 vorm schijnt dus, althans hier te lande aan een bepaald 

 groeistadium eigen te zijn. 



Een van mijn ex. van R. pulcher wijkt nog sterk af 

 door spitse bladen. 



8. Axyris amarantoides L. 15 Juli 1914. Wormerveer. 

 Ook in 1913 door Henrard en Zandvoort te Gor- 

 kum gevonden. De plant is inheemsch in midden en 

 Zuid Rusland, in Siberië en Mongohe. Het geslacht 

 kenmerkt zich door vrouwelijke bloemen met 2 tot 4 

 Perigoondeelen , die bijna tot aan den voet gescheiden en 

 aan de vrucht iets vergroot zijn, en twee kleine bloem- 

 dekbladen, die zich aan de vrucht niet vergrooten. 



De plant is tot meer dan 1 M. hoog, rechtopstaand 

 sterk uitgespreid vertakt. De bladen ovaal lancetvormig, 

 flauw gekarteld, beiderzijds sterk versmald, aan den voet 

 geleidelijk in den korten steel overgaand. De mannelijke 

 bloemen staan in kluwens aan dunne steekjes, de vrouwe- 

 lijke lager aan de takken , die vaak in de onderste helft 

 naakt zijn, en in de oksels van deze. De geheele plant 

 is dun, kort, iets viltig behaard, de vrucht sterker. 



5* 



