68 



9. Amarantus. 



I. A. quiiensis rufescens. Thell. 27 September 1914. 

 W^ormerveer. 



Deze soort staat zeer dicht bij A. retro flexus. L. Zij 

 onderscheidt zich door de volgende kenmerken. Minder 

 behaard tot bijna kaal. Schutbladen steeds dun, naald- 

 achtig. Vrouwelijke perigoonbladen ± 2 m.M. lang smal 

 spatelvormig , aan den top stomp afgerond met groene 

 middennerf, die bij de meeste bloemen tot aan den top 

 doorloopt. De vorm rufescens heeft min of meer rood- 

 achtig aangeloopen bloeiwijzen. De soort is in 1906 door 

 J. Koornneef te Amsterdam over het IJ gevonden. 



Vaderland: Extra tropisch Zuid- Amerika. 



II. A. spinosus L. 27 Sept. 1914. Wormerveer. 

 Deze soort is zeer gemakkelijk te kennen aan de twee 



krachtige doorns in elk der bladoksels. Een zeer verbreid 

 onkruid in de tropen, vermoedelijk vaderland in Amerika. 



III. A. deflexus L. brevifolius. Thell. 27 Sept. 1913. 

 Wormerveer. 



Deze vorm wijkt af door de breed ruitvormig eironde 

 bladen aan den top afgerond, stomp en duidelijk uitgerand. 

 Vrucht korter, meer rondachtig, vermoedelijk direct uit 

 Argentina ingevoerd. In 1914 is te Wormerveer ook de 

 type waargenomen. 



IV. A. vulgatissimus. Spegazz. 25 Juli 1914. Wor- 

 merveer. 



Behoort tot de Albersia groep. Bloemdek-bladen vrij 

 of slechts aan den voet vergroeid éénnervig, de A — 5 

 vrouwelijke genageld, met bladachtigen top en hoogstens 

 Vs mM. lange stekelpunt. Steunbladen half zoo lang als 

 het bloemdek, vrucht sterk rimpelig, korter of even lang 

 als het bloemdek. Stengel, althans naar boven behaard, 

 kantig gegroefd. Bladen aan den onderkant op de nerven 

 iets donzig, aan den rand zeer fijn gekroesd. 



Uit Argentina. Hiertoe behooren ook de planten door 



