21 



reinkennis van den Heer Kam, die ons bij dien tocht ten 

 geleide verstrekte en ons op verschillende plaatsen bracht, 

 die wij alleen op de kaart afgaande waarschijnlijk niet 

 zouden gevonden hebben. Behalve de moerassige weiden 

 langs en in de omgeving van de beek, bezochten wij een 

 klein veentje, dat door zijn rijkdom aan zeldzame planten 

 voor allen een verrassing was. Van Woldermaat werd 

 een kleine omweg gemaakt naar den naastbijzijnden molen, 

 om van daar langs den grintweg Hummelo te bereiken, 

 waar rust gehouden werd. Na eenige versterkingen ge- 

 bruikt te hebben, ging een deel van het gezelschap over 

 Enghuizen naar den Ulenpas, een ander deel wandelde 

 terug naar Doetinchem, daarbij de schilderachtige venen 

 bewonderende, die zich tusschen Hummelo en Doetinchem 

 tusschen het hooge geboomte over aanzienlijken afstand 

 uitstrekken. De eerste afdeeling bezocht de bekende groei- 

 plaatsen van Sanicula en Ramischia, welke laatste nog 

 steeds stand houdt en zich zelfs iets uitbreidt. De tweede 

 dag werd een tocht in Zuidelijke richting ondernomen, 

 waaraan ook de Heer P. }. M. S c h u y t deelnam, die 

 den vorigen dag was aangekomen. Deze tocht ging over 

 Wijnbergen naar de Kemmenade en van daar langs 

 eenigszins ongebaande wegen naar den grintweg, die naar 

 Azewijn voert. Hier werd in een zeer eenvoudige herberg 

 weder een oogenblik rust genomen, gedurende welken tijd 

 zich een gietbui ontlastte zoo reusachtig als men in ons 

 land gelukkig zelden te zien krijgt. Ofschoon wij dien dag 

 reeds eenige malen hadden moeten schuilen wegens heftige 

 buien, had de laatste bui den grond zoo doorweekt, dat 

 veel van het genoegen der wandeling verloren ging. 

 Eenigen van het gezelschap, die bovendien genoeg van het 

 „hokken" hadden, begaven zich naar Zeddam, van waar 

 de tram hen naar Doetinchem terugbracht, anderen ver- 

 volgden den tocht langs de Vinkwijksche straat, om na 

 eenige omdohngen weder langs Wijnbergen Doetinchem 



