60 



hun ontwikkeling. Behandelt men de derde groep volgens 

 L o e b s methode met propionzuur of valeriaanzuur, en 

 later met zeewater van veranderden osmotischen druk, dan 

 ontwikkelt zich ook in de groep ieder ei. Hier hebben we 

 dus te doen met de ontwikkeling, zonder voorafgaande 

 bevruchting, van eieren, die ook bevrucht hadden kunnen 

 worden : echte parthenogenese. 



Wanneer we zien dat een plant van Taraxacum slechts 

 ondeugdelijk stuifmeel heeft, en toch, ook wanneer we alle 

 stempels afsnijden, goed kiembaar zaad voortbrengt, dan 

 noemen we dat wel apogamie, maar het kan evengoed 

 parthenogenese zijn. 



Rosenberg vond bij Hertshooi, hoe soms bij bast- 

 aardeeringsproeven het vreemde stuifmeel geen invloed 

 had, en dat dan de plant eenvoudig aan haar zelf gelijke 

 dochterplanten gaf. Kreeg hij echte bastaarden, dan bleek 

 hem dat die soms een constante nakomelingschap gaven. 

 De gewone segregatie bleef uit. We weten nu hoe de 

 kiemcellen van een plant verschillende combinaties bezitten 

 van de vererfde ontwikkelingsfactoren, voor welke die 

 plant onzuiver was. Wanneer een plant of dier echte 

 kiemcellen voortbrengt, en het is uit bastaardeering ont- 

 staan, dan moet de nakomelingschap veelvormig zijn. 

 Blijkt dus, dat een bastaardplant alleen dochterplanten 

 voortbrengt die aan haar zelf gelijk zijn, dan beteekent 

 dat [Oenothera s uitgezonderd), dat geen echte kiemcellen, 

 echte gameten werden gevormd, maar dat dat proces dat 

 segregatie geeft, de verdeeling van de „genen" voor welke 

 de plant onzuiver was, is uitgesteld. Dit verschijnsel, ont- 

 wikkeling van cellen die niet dit segregratieproces door- 

 maakten, apogamie, is dus een soort vegetatieve vermeer- 

 dering, zooals vermeerdering door knoppen, of uitloopers. 

 Het is mogelijk dat de reductiedeeling altijd samenvalt 

 met de deeling waarbij de „genen", voor welke een plant 

 onzuiver is, worden s/erdeeld, en dan komen we voor de 



