62 



eieren voortgebracht die mannetjes en vrouwtjes leveren. 



Uit het voortbeeld van het Hertshooi zagen we hoe 

 het mogeUjk is dat planten zaad voortbrengen, zonder 

 bestuiving, waaruit individuen voortkomen welke alle weer 

 onzuiver zijn voor alle „genen" voor welke ook de moeder- 

 plant onzuiver was, waarbij dus de segregatie wordt 

 uitgesteld. 



Wanneer alleen blijkt, dat een plant zonder bestuiving 

 zaad maakt, dat de moederplant reproduceert, weten we 

 niet of we met apogamie te doen hebben of parthenogenese 

 bij een plant die al zuiver was. Als we vinden, zooals 

 Mrs Haigh Thomas vond en zooals ik vond, dat een 

 bepaalde Teunisbloem kiembaar zaad geeft van gecastreerde 

 bloemen, wat de meeste Teunisbloemen niet doen, dan 

 weten we niet of dat parthenogenese is of apogamie. 



De vraag is, of het mogelijk is, dat bij hoogere planten, 

 echte, bevruchtbare kiemcellen, zich zonder bevruchting 

 ontwikkelen. Wanneer dat waar is, moet een bastaardplant, 

 welke dus kiemcellen maakt van heel verschillende com- 

 positie, zonder bestuiving een heterogene nakomelingschap 

 kunnen geven. Mrs. Haigh Thomas maakte tabak- 

 bastaarden. Wanneer zij dan bloemen van zulke bastaarden 

 castreerde bleek haar, dat toch een enkele maal zaad werd 

 gevormd, en dat de nakomelingschap van zulke planten 

 uit zulk onbestoven zaad, een heel veelvormige was- 



Mijn vrouw en ik hebben getracht iets dergelijks te 

 zien te krijgen bij kalabassen. Wij kozen kalabassen, omdat 

 zij het groote voordeel hebben boven planten met twee- 

 slachtige bloemen, dat castratie, een bron van fouten, 

 overbodig wordt. Wij kruisten verschillende soorten van 

 Cucurbita pepo onderling en met C. melanosperma. Nooit 

 kregen we „fausses hybrides". Altijd waren de bastaarden 

 duidelijk van de moedersoort te onderscheiden. Het vol- 

 gende jaar bonden we op groote schaal vrouwelijke bloemen 

 dicht op bastaardplanten. Onze methode was deze, dat 



