106 



die door hun tusschenvormigheid en hun onvruchtbaarheid 

 zich geheel gedroegen als bastaarden met Rumex obtusi- 

 folius en crispus. Hoe ik deze twee bastaarden kreeg, 

 verhaalde ik u in mijn vorige mededeeling. Als aanvulling 

 kan ik u melden, dat van de drie planten, die in 1914 

 niet bloeiden, er in 1915 twee gebloeid hebben en zuivere 

 Rumex domesticus gebleken zijn. 



Het ontstaan van Rumex acutus uit een zaaisel van 

 Rumex crispus is eerst dezen zomer zekerheid geworden. 

 In het voorjaar van 1914 zaaide ik zaad van een Rumex 

 crispus uit de omstreken van Driebergen. Toen de planten 

 van het zaaisel eenige maanden oud waren, bleek er één 

 meer op Rumex obiusifolius te lijken dan op de moeder- 

 plant, waarom ik die plant als vermoedelijken bastaard in 

 1915 opzettelijk uitplantte. Verontreiniging was ditmaal 

 niet mogelijk, daar ik de zaden zorgvuldig van de moeder- 

 plant geplukt had. De bewuste plant heeft dezen zomer 

 gebloeid en is een echte Rumex acutus gebleken. De 

 rijpende bloemtrossen werden evenwel zóó sterk door 

 bladwesplarven aangevreten, dat ik met het verzamelen 

 van takken liever gewacht heb tot een volgend jaar, 

 zoodat ik u van de plant slechts de wortelbladeren kan 

 laten zien. Hier ziet u eerst de wortelbladeren, die de plant 

 dit voorjaar vóór den bloei ontwikkelde. Ze gelijken 

 sprekend op die van Rumex obiusifolius, verschillen alleen, 

 doordat ze wat langwerpiger en spitser zijn. Hier ziet u 

 de wortelbladeren, die dezelfde plant dit najaar na den 

 bloei gevormd heeft. Deze zijn pas echt tusschenvormig 

 tusschen die der stamouders, veel smaller dan de voorjaars- 

 bladeren en gekroesd. U ziet duidelijk, hoe het aannemen 

 van een veelvormigen bastaard op zulke losse, niet op 

 hun standvastigheid onderzochte kenmerken geen dieperen 

 zin blijkt te hebben. 



Dit als inleiding. 



Deze maal heeft mijn mededeeling hoofdzakelijk ten doel, 



