126 



S. van Cleef te Zwolle gevonden ex. afgestaan aan 

 het Ver. Herb. 



De var. onderscheidt zich van de soort door teere, 

 kruipende stengels met bijna lijnvormige bladeren. 



2. Ranunculus nemorosus D. C. Deze soort staat in 

 den Prodr. alleen vermeld, als gevonden op den Water- 

 sleyberg bij Sittard (1861). Zij is echter door A. de Wever 

 (zie zijne Lijst van wildgroeiende en eenige gekweekte 

 planten in Zuid- Limburg in het Jaarboek 1914 van het 

 Natuurhistorisch Genootschap in Limburg. In het vervolg 

 zal deze lijst als Lijst de Wever aangeduid worden) ook 

 te Gronsveld en te St. Geertruide gevonden en wordt 

 door hem gehouden voor den vorm R. Lecoqii B o r. 

 (= R. nemorosus «. vulgaris G r e n.), terwijl ik haar meen 

 te moeten houden voor den vorm R. Amansii J o r d. 

 {R. nemorosus B o r.). Diezelfde vorm is door H. P. M. 

 van Altena in 1913 te Berg en Dal bij Nijmegen ver- 

 zameld en daarvan zijn nu ex. aan het Ver. Herb, afgestaan. 

 Hieruit blijkt, dat de noordgrens van het verspreidings- 

 gebied dezer soort niet in Zuid-Limburg ligt, maar 

 noordelijker. 



3. Ranunculus muricatus L., die zich met R. arvensis 

 van de andere Ranunculussoorten onderscheidt door vlak 

 samengedrukte, op de vlakten stekelige vruchten. Bij 

 R. arvensis is ook de rand, die deze vlakten omgeeft, 

 van stekels voorzien, terwijl die bij R. muricatus niet 

 gedoomd is en verder is bij R, arvensis de vruchtsnavel 

 stekelpuntig, recht of iets gekromd en bij R. muricatus 

 zwaardvormig en aan den top gekromd. Eindelijk zijn de 

 onderste bladeren bij R. muricatus rondachtig of niervor- 

 en meest 3-lobbig, terwijl zij bij R. arvensis, op de geheel 

 onderste na, 3-deehg met lijn-lancetvormige slippen zijn. 



Daar de soort thuis hoort in de geheele streek langs 

 de Middellandsche Zee, moet zij bij ons wel alleen aange- 

 voerd zijn. Volgens den Prodr. is zij te Apeldoorn en bij 



