128 



M. Pinkhof te Amsterdam wijst er op, dat zij ook daar 

 aangevoerd was. Volgens de Lijst d e W ever is zij in 

 1912 te Maastricht en in 1913 te Sittard op aanvoerter- 

 reinen gevonden. Ook is zij in 1912 door J. Th. Henrard 

 te Gorinchem gevonden. 



8. Glaucium corniculatum Curt. p. tricolor Bernh., 

 waarbij de zwarte vlek der kroonbladen door een gelen 

 zoom is omgeven, staat in den Prodr. vermeld als gevon- 

 den op het Pothoofd te Deventer. J. Koornneef vond 

 deze var. te Nijmegen aan den Weurtschen Dijk in 1908 

 (het ex, gaat over in het Ver. herb.). Ik heb ook een ex. 

 gezien, in 1913 door J. Brummelkamp te Deventer 

 gevonden. 



9. Glaucium corniculatum Curt, y phoeniceum Crantz. 

 met vrij groote, roode, soms purpergevlekte bloemen was 

 reeds bekend van braakland bij de Haarlemmertrekvaart 

 (1900) als gevonden door F. J. Struykenkamp. Later 

 is zij door M. Pinkhof te Amsterdam gevonden. Dit 

 ex. gaat over in het Ver. herb. 



10. Corydalis glauca Pursh. is afkomstig uit Canada, 

 doch wordt bij ons wel als sierplant gekweekt. Bij ons 

 wijst de vondst in den pastorietuin te Oldeboorn (zie 

 Prodr.) op een verwilderde sierplant en ook te Roden, 

 waar J. Feitsma haar in 1908 vond, zal dit wel het 

 geval zijn. Dit ex. komt nu in het Ver. herb. 



1 1 . Fumaria parviflora L m k. komt in bouwland in zoo 

 goed als geheel Europa voor. Zij is door Mejn. N. J. Ram 

 en L. Z e r n i k e te Apeldoorn gevonden in verscheiden 

 ex. Eenige van deze gaan nu over in het Ver. herb. Zij 

 komt door de knobbelig ruwe vrucht met F. officinalis 

 overeen, doch de vrucht is van boven niet afgeknot of 

 verdiept als bij F. officinalis, doch is spits. Ook zijn de 

 kelkbladen zeer kort en smaller dan de bloemsteeltjes bij 

 F. parviflora, terwijl zij bij F. officinalis breeder dan deze 

 zijn. Eindelijk zijn de bladslipjes nog veel smaller dan bij 



