129 



jF. officinalis en de bloemen wit of bleekrood, bij F. offi- 

 cinalis purperrood. 



12. Nasturtium officinalis R. Br. is in den vorm Ion- 

 gisiliqua Irmisch, met lange hauwen in 1899 door 

 M. Kramer te Uitgeest gevonden (het ex. komt in 

 het Ver. herb.). 



13. Barbarea intermedia Bor. Van deze soort staat in 

 den Prodr. alleen als vindplaats vermeld het klaverland bij 

 Apeldoorn (zie Papaver hybridum). Zij is sedert dien tijd 

 op verschillende plaatsen aangevoerd en gevonden. Zoo 

 zijn nu in het herbarium der Vereeniging overgegaan ex. 

 van Rotterdam (tusschen gras in den Alexanderpolder), 

 gevonden door A. Reclaire in 1898, van Amsterdam 

 (uit den Amsterdamschen polder), gevonden door A. C. J. 

 van Goor in 1901, (uit den Grooten IJpolder), gevonden 

 door J. Koornneef in 1906 en verder nog door 

 M. Pinkhof. 



. A. d e W ever vermeldt haar in zijne Lijst als langs 

 vele spoorwegen in Zuid-Limburg voorkomend en A. W. 

 K 1 o o s deelt mij mede, haar in 1913 bij Sliedrecht en 

 Gorinchem gevonden te hebben. 



Deze soort komt men B. praecox overeen door de dikke 

 vruchtstelen en doordat de onderste bladeren geveerd, de 

 hoogere veerdeelig zijn, doch zij onderscheidt zich gemak- 

 kelijk van deze, doordat de onderste bladeren niet 8^ — lO- 

 jukkig, doch slechts 3 — 5-jukkig zijn en doordat de hauwen 

 niet 4 — 6 doch 2 — 3 cM. lang zijn. Ook is de smaak van 

 B. intermedia bitter. 



14. Arabis arenosa Scop. Deze soort, die zich o.a. 

 van de andere inlandsche soorten onderscheidt door de 

 kortgesteelde stengelbladeren en de meest lilakleurige 

 bloemen, is volgens den Prodr. in ons land op verschil- 

 lende plaatsen aangevoerd langs de rivieren. Dat zij ook 

 op andere plaatsen is aangevoerd, blijkt uit het ex., dat 

 nu in het Ver. herb, overgaat en dat door Th. J. Stomps 



Ncdcrl. Ki-uidk. Archief. 1915. 9 



