131 



plant is in 1913 en 1914 door A. de Wever te Eijsden 

 langs de Maas en in 1913 bij een graanmagazijn te 

 Sittard gevonden. 



Daar deze ondersoort alleen (Rouy et Foucaud, Flore 

 de France II, 19) in Spanje is gevonden, moeten deze 

 vindplaatsen betrekking hebben op aangevoerde planten, 

 waarop trouwens de vindplaatsen zelf ook wel wijzen. 

 5. austriacum Jacq., die in Midden en Zuid-Europa 

 thuis behoort, heeft evenals 5. Irio en 5. Loeselii slanke, 

 dunne bloemstelen, die dunner zijn dan de hauwen, doch 

 terwijl bij 5. Irio de jonge hauwen ver boven de bloei- 

 wijze uitsteken, is dit niet het geval bij 5. Loeselii en 

 5. ^ austriacum. Deze beide onderscheiden zich o.a. van 

 elkaar, doordat bij 5. Loeselii de vruchtstelen stijf afstaand 

 zijn en de vruchten boogvormig opstijgen, terwijl bij 

 S. austriacum de vruchtstelen schuin naar boven staan 

 en de vruchten uitstaan, soms zelfs naar beneden gebogen 

 zijn. De ondersoort contovtum heeft vrij dikke, gewonden 

 vruchtsteeltjes. 



19. Bvaya supina Koch. Deze soort wordt opgegeven 

 als weinig algemeen op zandige plaatsen, aan rivieroevers 

 en is voor Europa bekend van de Zweedsche eilanden 

 in de Oostzee, Nederland, België, de Zwitsersche Jura, 

 Noord- en West-Frankrijk en West-Rusland. Volgens 

 die opgave is haar vindplaats aan de Maas in Zuid- 

 Limburg (Sint-Pietersberg, Maastricht), waar zij volgens 

 opgave in den Prodr. is aangetroffen, een natuurlijke, doch 

 dan zou zij ook evenzeer op een natuurlijke standplaats 

 in 1900 zijn aangetroffen door B. J. van Wag ens veld 

 te Rijswijk (G.) aan den oever van de Lek. Ik zag haar 

 in 1901 op die plek groeien. Een ex. daarvan is nu over- 

 gegaan in het Ver. herb. 



20. Erysimum crepidifolium Rchb. Deze sport was 

 reeds in den Prodr. opgegeven als in 1897 te Apeldoorn 

 bij een graanpakhuis door H. J. Kok Ankersmit 



9* 



