141 



stand aangaat vindt men de 3 stijlen op dezelfde radii 

 als de buitenvleugels en de kelkbladen. 



Er doet zich bij die stijlen, de twee rudimentaire en 

 den vruchtbaren, iets heel zonderlings voor: ze groeien 

 tot een buis samen die den binnenwand van de bloem 

 bedekt. De binnenvleugel «, het labellum en x liggen er 

 niet vlak tegen aan, maar gewelfd, zóó dat men b.v. langs 

 de bovenzijde van y- afdalende in een zakje terecht komt. 

 Ook bij kleine Canna-bloemen is dit zoo, maar minder 

 opvallend. Isoleert men a, labellum en x, dan kan men 

 zich van het bestaan dier zakjes overtuigen en ook begrij- 

 pen dat ze vroeger wel eens voor stipulaire aanhangsels 

 zijn aangezien. Maar inderdaad zijn het de drie stijlen en 

 hunne verbindingen. De honig is niet in de zakjes gebor- 

 gen maar in de holte der stijlbuis. Laatstgenoemde is van 

 boven zeer nauw en daardoor weinig toegankelijk. In 

 hoeverre kruisbestuiving hierdoor bemoeilijkt wordt, kan 

 in dit korte opstel niet worden besproken. Hiervoor worde 

 verwezen naar een uitvoeriger artikel in de Annales du 

 jardin botanique de Buitenzorg, 2e Série, Vol. XIV, 

 p. 165, ook voor figuren en de door Eichler geuite 

 meening als zoude zich de bloem van Canna van die der 

 Marantaceeën onderscheiden door homodromie der bloem- 

 bekleedselen en meeldraden. 



Hilversum, Februari 1916. J. C. COSTERUS. 



