143 



dan ook door Ascherson en Graebner gebruikt tot 

 een verdeeling in 2 hoofdgroepen. 



De vormen met kale onderste kelkkafjes behooren tot 

 de var. glabrescens Ce lak; doch die met behaarde kelk- 

 kafjes worden weer onderverdeeld in een aantal variëteiten 

 waaronder de var. villosum L o i s e 1. Hier heeft nu blijk- 

 baar een vergissing plaats gehad. L o i s e 1 e u r heeft van 

 zijn A. adoratum |3. slechts gezegd: „a glumis calycinis 

 pubescentibus". Toen De Candolle aan de variëteit den 

 naam /3, villosum Lois, gaf, heeft hij ze gekarakteriseerd 

 door behaarde kafjes en bladen. Daarop heeft R e i c h e n- 

 bach (Icon. I 106) er andere kenmerken bijgevoegd, in 

 't bijzonder de behaarde scheeden zoodat wij ze ten slotte 

 in A. en Gr's. Synopsis vinden met: „untere Hüllspelzen 

 an den Nerven von langen Haaren gewimpert, die 2e 

 Hüllspelze meist ziemlich stark behaart. Blattscheiden 

 behaart. Blatter meist, wenigstens auf der Oberflache oft 

 b'eiderseits behaart." Op deze wijze verkrijgen zij een 

 groep, die veel kleiner is dan volgens de oorspronkelijke 

 diagnose bedoeld is. 't Lijkt ons dan ook wenschelijk ze 

 -weer tot haar oorspronkelijken vorm terug te brengen. 

 Wij komen dan tot het volgende overzicht: 



var, glabrescens Celak. 

 onderste kelkkafjes kaal of slechts langs de nerven door 

 korte haartjes ruw. 



subv. vulgatum A. en G. Scheeden kaal of slechts de 

 onderste spaarzaam behaard. Stengeis rechtopstaand. Pluim 

 dicht, aan de basis niet onderbroken. 



Dat is de algemeene vorm op weiden, langs slooten en 

 wegen. Ze vertoont al naar de groeiplaats veel verschei- 

 denheid in vorm en grootte van aarpluim en bladen. 

 Opvallend zijn eenige kleurafwijkingen. Zoo troffen wij 

 in zilte weilanden langs den Nieuwen Waterweg een 

 vegetatie aan van lage plantjes met normale aarpluim 

 waarvan de aartjes donkerbruin gekleurd waren. In duin- 



