150 



(bij cultuurrassen soms cylindervormig). Buitenste kelkkafjes 

 toegespitst, gaafrandig. Ph. canadensis L. 



5. Overblijvend, stengels aan de basis iets verdikt, 

 steriele scheuten vormend, Bloeiwijze kort cylindervormig. 

 Buitenste kelkkafjes meest afgeknot of stomp met een 

 opgezet puntje. Bovenste scheeden niet of nauwelijks 

 opgeblazen Ph. tmncata Guss. 



Eenjarig, stengels slank, niet gezwollen aan de basis 

 (zich niet zooals bij Ph. minor uit de onderste scheeden 

 sterk vertakkend), zonder steriele scheuten. Bloeiwijze kort 

 ovaal. Buitenste kelkkafjes versmald of toegespitst. Bovenste 

 scheeden sterk opgeblazen. 



Ph. brachystachys Link. 



III. In verband met het door ons in Kruidk. Arch. 1912 

 geschrevene over Phalaris intermedia B o s c. nog het 

 volgende. In tegensteUing met Hack el. meent Th el lung 

 dat dit wel een andere soort is dan Ph. angusta Nees* 

 vgl. „Le Ph. americana E 1 1. = Ph. intermedia B o s c. = 

 „Ph. microstachya D. C. de l'Am. N. qui est indentiflé 

 „par Steudel avec le Ph. angusta, m'en paraït bien 

 „distinct par les glumes ionguement atténuées aigues (non 

 „obtusiuscules et subitement apiculés)." 



Het is ons niet gelukt dit verschil te ontdekken terwijl 

 zaad van onze z.g.n. Ph. angusta planten opleverde, die 

 wij niet van de gewone Ph. intermedia konden onderscheiden. 



Alopecurus geniculatus L. 



Onder No. 11729 insereerden wij een exemplaar van 

 Alopecurus geniculatus L. den 19en Juni 1915 gevonden 

 op opgespoten grond in den Boschpolder bij Rotterdam, 

 dat deel uitmaakte van een geheele vegetatie daar ter 

 plaatse, met donkere, zeer kleine aren, 1 — lVi2 cM. lang 

 en 3. — 4 mM. breed. De meeste waren te rijp en vielen 

 bij het drogen uit. Nu is bekend de var. microstachyus 



