156 



A. multiculmis. B or eau (Flore du Centre pag. 701 en 

 702) onderscheidt A. multiculmis van A. aggregata Tim. 

 en A. plesiantha J o r d. A, aggregata zou dan verschillen 

 door de opgeblazen, iets liervormige aartjes, A. plesiantha 

 door zijn saamgetrokken pluim. 



Uit het bovenstaande blijkt voldoende, dat men tegen- 

 woordig onder A. multiculmis een geheel andere plant 

 verstaat, dan Dumortier ze beschreven heeft en dat 

 gezaghebbende auteurs elkaar zoowel in de diagnosen als 

 in de systematische „Bewertung" der vormen tegenspreken. 

 Speciaal wat de lengte der aartjes betreft, kloppen de 

 beschrijvingen in de Fransche flora's niet met de door 

 ons onderzochte Nederlandsche planten. Bij het materiaal 

 uit het herbarium der N. B. V. evenals uit het onze, 

 blijken de meeste planten aartjes te hebben van ± 3 mM. 

 Zeer kleine afwijkingen komen soms in 1 pluim voor. 

 Wij zagen slechts enkele exemplaren die kleiner aartjes 

 bezaten, doch dat zijn geen groote doch juist lage plantjes. 

 Bij een daarvan (herb. J. en W. 11856) zijn de aartjes 

 ook sterker gezwollen en gelijken sterk op exempl. in het 

 Rijksherbarium aanwezig, gecultiveerd te Lyon uit zaad, 

 afkomstig van A. Jordan en uitgegeven als A. aggregata 

 T i m. Deze planten zijn oorspronkelijk afkomstig uit het 

 herb. Oudemans en als Oudemans zijn materiaal 

 met deze Lyonsche exempl. vergeleken heeft, klopt de 

 beschrijving „aartjes iets grooter" bij de Noordwijksche 

 planten precies. Nog kleiner aartjes zagen wij aan Algier- 

 sche planten, uitgegeven door Battandier et Trabut 

 als Aira caryophyllea L. var. mycrostachya C o s s. 't Lijkt 

 als men de planten uit het Rijksherb. nagaat of Aira 

 caryophyllea naar het Zuiden van haar gebied grooter 

 wordt, met kleinere aartjes. De vorm der pluim is zeer 

 variabel. Soms zijn de takken knoopig en hoekig heen 

 en weer gebogen terwijl ze naar alle kanten uitstaan. 

 Dergelijke planten maken een geheel anderen indruk dan 



