164 



over een exemplaar dezer soort gevonden door W. Do eters 

 van Leeuwen in de Beverwijksche duinen (1 899). Deze 

 vindplaats sluit goed aan de reeds bekende: Noordwijk, 

 Katwijk, Overveen. 



P. ptatensis L. In 1914 vonden wij met den Hr. 

 Henrard op den St. Pietersberg bij Maastricht een 

 exemplaar dezer soort, behoorende tot de var. collina 

 S c h u r. 't Zijn lage plantjes door wortelstokken verbonden; 

 het wortelrozet wordt gevormd door een stijf uitstaande 

 krans van opgerolde blaadjes (vandaar de naam P. nardifolia 

 S c h u r.) De zeer kleine stengelblaadjes waren vlak, doch 

 zijn bij het drogen eveneens ingerold. Niet te verwisselen 

 is deze variëteit met de meer voorkomende subcoerulea 

 E n g 1. Ook deze vormt lage plantjes met sterk geredu- 

 ceerde pluim doch hierbij zijn alle bladen vlak, in ver- 

 houding der lengte zelfs breed en plotseUng aan den punt 

 in een kapje saamgetrokken, terwijl de plant een blauw- 

 groene kleur vertoont. Deze laatste is meer bekend als 

 de var. humilis Ehrh., Gris., Richter, enz. 



Festuca duriuscula (L*)« 



Dezen naam treft men bij Linnaeus twee maal aan : 

 1°. in 1753 in zijn Spec. pi. ed. I en 2'^. in 1767 in zijn 

 Syst. Veg. ed. 12. In As ch er son en Graebner's 

 Synopsis vindt men den eersten terug bij Festuca ovina 

 var. duriuscula K o c h en den tweeden bij Festuca rubra 

 var. duriuscula Gaud. Hoe staat het in ons land met 

 deze vormen? 



Oudemans weet er in zijn Flora van Nederland niet 

 goed raad mee. Hij wijst er op, dat Koch en Garcke 

 ze als een variëteit van Festuca ovina beschouwen, 

 daarentegen Fries, Grenier et Godronzeals een 

 afzonderlijke soort vermelden. Hij geeft de volgende 

 kenmerken: 



