176 



de zaden rusten. De aren zijn in den regel niet afgebroken 

 en bestaan uit 6 — 12, meestal 8^ — 10 aartjes. 



Carex Pairaei F» Schultz is, voor zoover ons bekend, 

 tot heden nog niet inlandsch aangetroffen. De ligula is 

 kort en witgerand, de scheeden zijn van voren niet ver- 

 lengd. Gewoonlijk wordt de plant 25 — 40 cM. hoog en 

 heeft smalle bladen (2 — 3 mM.). Een der beste kenmerken 

 is ook de korte, gedrongen bloeiwijze, hoogst zelden zagen 

 we die langer dan 2Vo a 3 cM. Het urntje is kleiner dan 

 bij de andere soorten: 3 a 37" mM. en veel ronder; nl. 

 breed eirond. De zaden zijn eveneens breed, en evenals 

 die van C. muricata, eenigszins trapeziumvormig; maar 

 dat ze steenrood zouden zijn, konden we bij de gedroogde 

 ex. niet meer zien. 



Carex Leersii F. Schultz onderscheidt zich van C. 

 Pairaei door de meerdere grootte: 30^ — 100 cM., de 

 breedere bladen (3^ — 4V2 mM.), de meerbloemige aartjes, 

 die aren vormen van 4 — 10 cM. en de grootere urntjes 

 {4 — 5 mM.) en zaden. Deze laatste zijn aan beide einden 

 minder hoekig dan bij C. Pairaei, vandaar dat men ze breed 

 eivormig kan noemen. 



Van C. muricata is de plant door de aangegeven ken- 

 merken onmiddellijk te onderscheiden; wij begrijpen vol- 

 komen, dat, zooals F. Schultz meedeelt in Flora LJII 

 pag. 459. een niet-botanicus, die deze plant met hem 

 verzamelde, zich geen enkele maal vergiste op een plaats, 

 waar beide dooreen groeiden. 



In de Flora LI V p. 24 somt F. Schultz een aantal 

 verschillen op tusschen beide soorten, die men in de 

 meeste werken vindt aangehaald; alleen het volgende niet: 

 De meeldraden van C. Leersii zijn korter dan de schubben 

 en hebben dikke helmhokjes van 1 '/g a 2 mM.; die van 

 C. muricata zijn bijna zoolang als de schubben, en hebben 

 dunne helmhokjes van 27^ a 3 mM. Zie verder bij 

 Carex divulsa. 



