180 



Middachten (Bus e), Deze ex. vindt men in het herb, der 

 Ned. Bot. Ver. alwaar tevens een ex. ligt van de var. 

 retnota F. Schultz; nl. Spaarndammerdijk (Augs. 1838 

 leg. L. H. en H. G. D. Bus e). De schubben zijn hier 

 niet wit, maar bruin. 



Ook de vorm pseudo-guestphalica A. en G. kan afge- 

 broken aren hebben. De plant is in alle deelen fijner en 

 teerder dan het type. De bladen zijn smal, nauwelijks 

 2 mM. breed. De stengels zijn dun, boogvormig over- 

 hangend, ten slotte op de aarde hangend. Alle schutbladen 

 of de onderste bladachtig. De onderste schub met blad- 

 achtige punt, de andere scherp-gepunt. De urntjes 4 mM. 

 lang, eivormig, langzamerhand in den snavel versmald, 

 tamelijk dik. 



Voor zoover ons bekend, is deze vorm nog niet inlandsch 

 waargenomen. Wel zijn ex. gevonden, die in enkele ken- 

 merken ermee overeenkwamen (b.v. Brombergen 30 Augs. 

 1897 in Herb. N. B. V.) maar die in andere opzichten 

 weer zooveel afweken, dat ze onmogelijk tot dezen vorm 

 kunnen behooren. Waar deze plant moet voorkomen op 

 begroeide kalkhellingen in Westfalen en Lippe, zou de 

 kans niet buitengesloten zijn, dat ze bij ons in Zuid-Limburg 

 gevonden werd -^). 



De vorm is analoog met de var. guestphalica van 

 Carex divulsa. (Reeds J ü n g s t. Flora Westfalens Ille 

 Aufl. (1869) wees op dezen vorm, zonder hem echter een 

 naam te geven). 



Ten slotte hebben we nog den vorm longissima Tauscher, 

 die in VoUmann, Flora von Bayern p. 100 aldus wordt 

 beschreven: Plant zeer hoog (80 cM.) Urntjes lancetvor- 

 mig met langen, spitsen snavel; zaad veel meer lang dan 

 breed, meest eivormig. 



^) Ook van den heer De Wever zagen wij ex., die er veel op 

 geleken; maar de schutbladen waren in 't algemeen veel te kort. 



