191 



behaard zijn. Het eerste kroonkafje heeft een 4 — 6 mM. 

 lange naald. Bt. unioloides is blijkbaar een zeer vormen- 

 rijke soort. Behalve genaaide en ongenaaide vormen 

 komen exemplaren voor met groote en met kleine aartjes, 

 met korte en met zeer lange pluimtakken, met groene en 

 met rood aangeloopen aartjes, met kale of bijna kale en 

 met zacht dicht behaarde scheeden enz. 



11. Btizopyrum siculum Lk. Hort. Berol. I 159 (1827) = 

 Festuca unioloides Kunth Rev. Gram. I 129 (1829) = 

 Poa sicula Jacq. CoU. II 304 (1788) = Cynosurus szcu/us 

 Jacq. Obs. bot. II 22 1764^ — 71) = Desmazeria sicula 

 Dumort Comment, bot. 26 (1822). 



Het geslacht Brizopyrum is dus al onder verschillende 

 geslachten ondergebracht. Door zijn samengedrukte aartjes 

 herinnert het aan Briza en Uniola. Dat A. en G. het 

 onder Festuca wenscht gebracht te zien, lijkt mij geen 

 reden dit ook te doen. Dat geslacht bevat daar een uiterst 

 gemengd gezelschap, doordat ook Glyceria er bij opge- 

 nomen is. De plant wordt vaak als siergras aangeplant 

 en is inheemsch in Algiers, Tunis en het Zuidelijkste deel 

 van Zuid Europa. Ik vond een exemplaar, vermoedelijk 

 aangevoerd, te Gorkum Juli 1915. De habitus, vooral van 

 de gedroogde plant komt overeen met de cristatum vorm 

 van Lolium perenne. Eigenaardig is het voorkomen van 

 klierharen op de kafjes. 



12. Hordeum pusillumlSl ut t. Wormerveer, Aug. 1915 

 aangevoerd met Amerikaansch graan. Een van de te ver- 

 wachten adventieve Hordeums, zie Jansen en Wachter 

 Kruidk. Arch. 1914 143. 



13. Ely mus canadensis L. Spec. pi. ed. 1. 83 (1753) = 

 Hordeum canadense A. en G. Syn. II 745 (1902). Wor- 

 merveer Aug. 1915, aangevoerd met Amerikaansch graan. 

 Krachtige 5 — 8 dM. hooge plant, stijf rechtopstaand, de 

 aar meer dan 1 dM. lang, aan de top bij rijpheid iets 

 knikkend, beneden iets losser min of meer onderbroken, 



