196 



fijn geribd, sterk verlengd tot op den grond uitgebreid. 

 Bij den vorm erectum zijn stengel en takken echter stijf 

 rechtopstaand. Deventer bij de meelfabriek Aug. 1915. 



21. Kochia scoparia Schrad. sanguinea Beek in 

 Rchb. Ie. XXIV 154 (1908). Geheele plant ten slotte 

 bloedrood. Hij maakt daardoor een geheel van de groene 

 type afwijkende indruk. Rotterdam bij de graanelevators 

 Sept. 1915. 



22. Melilotus indicus a. genuinus Rouy en Fouc. 

 b. confertus A. en G. Deze vorm behoort met de type 

 tot het ras genuinus, dat zich in hoofdzaak kenmerkt door 

 de grootte der 1 zadige vruchten ± 2 — 2,5 mM. lang, 

 bijna bolrond, zaden tot 1,5 mM. lang. Stengel meest 

 1,5 — 4 (5) dM. hoog heen en weer gebogen, dun met 

 vrij lange takken. Terwijl echter de vruchttros bij de 

 type a. 1 typicus A. en G. vrij los is, heeft de vorm 

 confertus een zeer dicht opeengedrongen vruchttros, terwijl 

 bovendien de vruchten iets grooter zijn dan bij de type. 

 Deze vorm, volgens A. en G. VI Abt. II 463. tot nu 

 toe bekend uit Istrië, Griekenland en Beneden-Egypte 

 vond ik Aug. 1915 te Wormerveer op een aanvoerterrein 

 met afval van een meelfabriek. 



23. Melilotus indicus B. Tommasinii O. E. S c h u 1 z. 

 is het tweede ras. Hier zijn de vruchten 1 of 2 zadig. 

 De 1 zadige 3 mM. bijna eivormig, de 2 zadige 4 mM., 

 langwerpig met dikkere, meer van elkaar verwijderde 

 nerven. Meest slechts 1^ — 3 dM. hoog, vaak liggend. 

 Vruchttakken ongeveer 2 maal zoo lang als het blad in 

 welks oksel ze staan. S c h u 1 z. geeft aan in Engl. bot. 

 Jahrb. XXIX 714 (1901), dat dit ras reeds rijpe vruchten 

 draagt als het ras genuinus pas begint te bloeien. Ik ver- 

 zamelde een plant met rijpe vruchten 14 Juli 1914 te 

 KnoUendam bij de ohefabriek. Volgens A. en G. VI Abt. 

 II 464 is zij bekend uit Istrië en Dalmatië en is het een 

 Noord-Afrikaansch ras. 



