33 



al goed uit bij den vorm personata. De diagnose daarvan 

 in A. en G. p. 91 luidt: „Stengel fast glatt. Weibliche 

 „Aerchen sehr verlangert, lockerblütig, Hüllspelzen rost- 

 „farbig, meist langer als die Schlauche." 



In de A. B. Z. III p. 138 nu geeft Kükenthal aan, 

 dat in de verschillende werken van Fries de diagnose 

 van personata telkens verandert; hij geeft dan later de 

 volgende beschrijving: „Aerchen lang gezogen, überhan- 

 „gend, an der Basis verschmalert und sehr lockerblütig, oft 

 „rostfarben. Spelzen verlangert, meist spitz." 



De veranderingen zijn van Fries; maar Kükenthal 

 is het daarmee eens. Zoo zegt hij: „. . . . wird der culmus 

 ,,laevis mit Recht aus der Diagnose entfernt; da die Rauheit 

 ,,oder Glatte des Halmes bei den Cances überhaupt ver- 

 ,,anderlich ist." Ook bij andere vormen van deze en 

 andere Carices zal men kleinere of grootere verschillen 

 kunnen constateeren. Verder geeft spr. als zijn meening 

 te kennen, dat de indeelingen van A. en G. geen aan- 

 beveling verdienen; en de methode, door Kükenthal 

 in ,,das Pflanzenreich" gevolgd, navolging verdient. 



Bij C. Goodenoughii werden o. m. ex. getoond, door 

 Kloos gevonden te Noordwijkerhout, die wel zouden 

 kunnen behooren tot de nog niet inlandsch gevonden var. 

 salinotdes Kük. Bij de monstruositeiten wees spr. er op, 

 dat zoowel in A. B. Z. III p. 186 als in A. en G. een 

 beschrijving voorkomt van den vorm polygama. Aandacht 

 verdient het dat Kükenthal daarvan in ,,das Pflanzen- 

 reich" IV Deel 20 zegt: ,,flores spicarum inferiorum her- 

 maphroditi". Tot slot werd opgemerkt, dat het aan 

 beveling verdient, steeds voor dezelfde misvormingen 

 dezelfde namen te kiezen. In aanvulling van de lijst in 

 A. en G. pag. 82 noemt spr. nog de namen furcata voor 

 aren, die gespleten zijn aan den top; verder geminata 

 voor twee aren, die bij hetzelfde schutblad behooren en 



Nedcrl. Kruidk. Archief. 1916. 3 



