61 



heeft gericht, om deel te nemen aan het huldeblijk aan 

 's Lands Plantentuin te Buitenzorg. 



Ten slotte houdt Dr. ƒ. C. Schoute een voordracht 

 over: Vertakking van boomachtige Liliaceae. 



In vroegere publicaties had spreker reeds gewezen op 

 de moeihjkheden, die zich bij de vertakking van boom- 

 achtige Monocotylen voordoen, en hij had de wijzen 

 beschreven, waarop deze bij Pandanus en bij Hyphaene 

 zijn opgelost. Thans gaf spreker een overzicht van de 

 verhoudingen bij de boomachtige vormen onder de Lilia- 

 ceeën. Daar deze familie meerdere geslachten met boom- 

 achtige soorten omvat, was dit overzicht slechts te verkrijgen 

 aan de hand van een vrij omvangrijk materiaal, dat door 

 spreker in den loop der jaren was verzameld. 



Het bleek daarbij, dat het geslacht Yucca in dit opzicht 

 het laagste staat: de wijze waarop hier de zijtakken aan 

 den stam zijn bevestigd, is uit een technisch oogpunt 

 bepaald minderwaardig. Hooger staat Dracaena, waarbij 

 de verhoudingen ongeveer zijn, als ze bij Pandanus waren 

 gevonden; bij de verschillende geslachten der Aloineae 

 bleek echter de specialisatie het hoogste te zijn. Terwijl 

 de andere Liliaceeën zich slechts vertakken kunnen wanneer 

 ze bloeirijp zijn, omdat zijknoppen zich slechts ontwikkelen 

 kunnen als de eindknop in een bloeiwijze is veranderd, 

 vinden we dat de Aloineae zich al vertakken lang voor 

 ze bloeien. Onderzoekt men dan nader, dan blijkt dat in 

 deze gevallen steeds een bloeiwijze is aangelegd, doch dat 

 deze in een zeer vroeg stadium al weer is verdroogd, 

 terwijl de vertakking, die het gevolg ervan is, doorgaat. 

 In de tweede plaats staan de Aloineae in deze vertakking 

 hooger omdat bij hen de bloeiwijze bij haar inplanting zeer 

 dun en plat van vorm is, waardoor het opzijdringen van 

 de oorspronkelijk terminale bloeiwijze gemakkelijk wordt 

 gemaakt. Hierdoor zijn de ontstane sympodiën na het 

 afvallen der bladeren niet van monopodiën te onderschei- 



