83 



reeds in het najaar. De rozetten overwinteren en bloeien 

 het volgend jaar. Het lijkt mij zaak op de z. g. 5. Sophia 

 van adventiefterreinen nauwkeurig te letten. Behalve 

 S. canescens komen nog verschillende soorten en variëteiten 

 voor, die in habitus alle groote overeenkomst hebben, 

 zooals: 5. canescens var. brachycarpon (Richard) Wats. 

 S. incisum Eng elm. met de var. filipes Gray en var. 

 Hartwegianum (Fourn) Wats. 



11. Euphorbia serpyllifolia Pers. 2. Sept. 1916 

 Deventer. 



Deze Euphorbia behoort tot de groep Anisophyllum 

 Röper, waarbij alle bladen tegenoverstaand, kort gesteeld, 

 klein, aan den voet scheef zijn, met blijvende els- of schub- 

 vormige steunbladen, vaak met franje. Stengel sterk vertakt, 

 uitgespreid neerliggend; bloemen klein, met 4 kheren, 

 alleenstaand in de gaffels der takken of in eindstandige 

 of schijnbaar zijstandige kluwens. Eenjarige soorten. Bij 

 de Deventer plant zijn de zaden zwak dwarsrimpelig, de 

 geheele plant is kaal en de bladen 4 — 12 mM. lang, zijn aan 

 den stompen top iets getand, wat volgens de indeeling bij 

 Gray (1. c. 546) leidt tot serpyllifolia met de volgende 

 nadere beschrijving: Plant kaal, neerliggend uitgespreid, 

 bladen ovaal met versmalden, zeer scheeven voet, scherp 

 getand aan den stompen top, 6 — 12 mM. lang, vaak met 

 een roode vlek; steunbladen lancetvormig, gewimperd; 

 bloemsteel even lang of langer dan de bladsteel, ten slotte 

 in losse bebladerde zijstandige kluwens; klieren met smalle, 

 iets getande aanhangsels; vruchten scherphoekig, zaden 

 scherp vierhoekig, iets dwarsrimpehg, vaak met putjes n: 

 1.5 mM. lang; n. Mich, tot Mo, Tex. en westw. Volgens 

 Chapman (1. c. 425) zouden de bladen flauw getand, de 

 steunbladen eivormig gaafrandig of iets met franje, de 

 klieraanhangsels wit en smal elliptisch moeten zijn; overi- 

 gens stemmen de beschrijvingen overeen. 



12. Oenothera humifusa Nutt. (?) Aug. 1916. Wor- 



