87 



deze beide soorten heb ik verder een beschrijving kunnen 

 vinden; wegens de prachtige wolUge bloempluim leek mij 

 de naam eriophorum zeer geschikt voor deze plant. 



17. Solidago serotina A it. Aug. 1916 Wormerveer leg. 

 Kloos en 



18. Solidago nemoralis Ait. 12 Aug. 1916. Wormerveer 

 leg. Henrard en Kloos, behooren volgens de indeeling van 

 Chapman (1. c. 227 e. v.) tot dezelfde groep van de 

 afdeeling Virgaurea D. C, welke laatste zich kenmerkt 

 door: Omwindselbladen aangedrukt; lintbloemen gewoonlijk 

 geringer in aantal dan de buisbloemen, zelden ontbrekend; 

 bloeiwijze een enkelvoudige of samengestelde pluim of 

 schermvormig. De groep heeft de bloemen éénzijdig aan 

 de pluimtakken, deze meestal weer vertakt, afstaand of 

 teruggebogen, gewoonlijk in een piramide gerangschikt. 



Bladen bijna zittend min of meer duidelijk 3-nervig. 

 Pluimtakken teruggebogen, wat intusschen bij onze nemoralis 

 niet best uitkomt, en volgens Gray (1. c. 795) slechts „ten 

 slotte" het geval behoeft te zijn. Deze geeft als kenmerk van 

 Virgaurea: Meestal minder lint- dan buisbloemen, hoofdjes 

 alle min of meer gesteeld; en voor de verdere indeeling: 



Hoofdjes klein of middelmatig, de omwindselbladen 

 zonder afstaande groene top, geheel aangedrukt, 2 — 5 

 (zelden 6) mM. lang, in een pluim of tros, niet scherm- 

 vormig gerangschikt; geen noordelijke of alpine vormen. 



Bladen min of meer duidelijk 3 nervig, doordat twee 

 van de onderste zijnerven sterker ontwikkeld zijn en even- 

 wijdig met de middennerf loopen, hoofdjes éénzijdig ge- 

 plaatst aan uitstaande of teruggebogen takken, een breede 

 pluim vormend; niet maritieme vormen. Takken van de 

 pluim behaard. Verder leiden dan de eigenschappen: 



Bladen stevig, vaak stijf, de onderste meermalen grooter 

 dan de gereduceerde bovenste. Omwindselbladen dik en stijf. 

 Stengel en takken behaard met een grauw of wit dicht vilt. 



tot nemoralis, 



