127 



bovendeel der pluim vruchtbaar zijn: vgl. de beschrijving 

 in Smith's Flora graeca: .... sed altero anno sata flores 

 omnes fertilis et perfectos tulit .... Deze vorm is later 

 door Grisebach als Ph. Sibthorpii beschreven terwijl 

 deze de hierboven vermelde var. praemorsa (= Ph. 

 appendiculata R. et S.) voor de echte Ph. paradoxa hield. 



Zooals wij reeds bij Ph. coerulescens vermeldden, ont- 

 dekte Hackel dit in deelen uiteenvallen der dimorphe pluim 

 ook bij die soort. De beide soorten vertoonen nog 

 meerdere overeenkomst. Het eerste kroonkafje (dat het 

 2de bijna geheel omvat) is bij Ph. coerulescens kaal, bij 

 Ph. paradoxa bijna kaal. De vorm der vruchtbare aartjes 

 van beide soorten komt bijna geheel overeen, alleen is 

 het vleugelaanhangsel bij Ph. coerulescens iets grooter, 

 de smalle spitsen iets korter. Bij beide soorten zijn de 

 bovenste kelkkafjes óf uiterst klein of er is er slechts 1 

 ontwikkeld. De hierbovengenoemde vorm intacta is dan 

 ook slechts met zekerheid van Ph, coerulescens te onder- 

 scheiden doordat ze eenjarig is en niet zooals de laatste 

 soort een knolvormige wortel bezit. Thellung vermeldt 

 planten, in Algiers zonder wortel verzameld, waarvan het 

 hem nog niet is kunnen gelukken vast te stellen, of ze 

 tot de eene of de andere soort behooren. 



Van deze soort zijn tot nu toe de volgende vindplaatsen 

 bekend. 



de type: Rotterdam 1910 leg. Jansen en Wachter (vgl. 

 Kruidk. Archief 1910) Arn/zem 1911 leg. Henrard Wor- 

 merveer 1913, leg. KI o os, Gorinchem 1913 leg. Henrard, 

 Schiebroek 1912, J. D. Dorgelo. 



var. intermedia Coss. et Dur. Rotterdam 1910 leg. 

 Jansen en Wachter, 



var. praemorsa Coss. et Dur. Arnhem 1911 leg. Henrard. 



De heer Henrard merkt hierbij op, dat hem bij cul- 

 tuur gebleken is, dat deze afwijking volkomen constant 

 is, zoodat ze zeer zeker een goede variëteit voorstelt. In 



