133 



kafjes bereikend) dikwijls tot | kafjes bereikend) dikwijls tot 

 moeilijk zichtbare schubjes i moeilijk zichtbare schubjes 

 gereduceerd, gereduceerd. 



Gaat men de opgegeven kenmerken na, dan blijken de 

 soorten te verschillen in het al of niet overblijvend zijn, 

 in den vorm der pluim en der kafjes, terwijl ze in een 

 belangrijk kenmerk nl. de lengte der bovenste kelkkafjes 

 overeenkomen. Nu is het tot heden in gezaghebbende flora's 

 gewoonte geweest om Ph. trancata, bij de beide overige 

 overblijvende soorten in te deelen, zoodat Ph. coerulescens, 

 Ph. bulbosa en Ph. trancata één groep vormden. Daaren- 

 tegen zouden Ph. canariensis en Ph. brachystachys sterk 

 verwant zijn, ja, de eerste zou een cultuurvorm zijn, die 

 uit de laatste ontstaan is (vgl. A. et G. Syn. pag. 19). 



In de „Flore adventice de Montpelliet" komt Th el lung 

 tegen deze beschouwing op. Hij wijst er op, dat Ph. 

 canariensis en Ph. brachystachys constant verschillen in 

 de lengte der bovenste kelkkafjes terwijl tusschenvormen 

 nooit gevonden zijn. Daarentegen komen Ph. trancata en 

 Ph. brachystachys in de lengte dezer kafjes precies overeen 

 terwijl hij de volgende tusschenvormen beschrijft: 



P. Ph. brachystachys Lk. var. robasta Thell. culmis 

 robustis basi paulum inflatis (deze var. onderscheidt zich 

 ^slechts van Ph. truncata door de korte aarpluim en het 

 'ontbreken der steriele scheuten). 



2", Ph. trancata Guss. var. angastata Trabut: glumes 

 atténuées au sommet, comme chez Ie Ph. brachystachys, 

 épi souvent plus court (onderscheidt zich van Ph. bra- 

 chystachys dus slechts door aanwezigheid van steriele 

 scheuten). 



3°. Ph. truncata Gass. forme sans pousses stériles, pour 

 Ie reste identique au type. 



Hieruit trekt Thell ung de volgende conclusie: Je suis 

 tenté de considérer Ie Ph. truncata comme Ie type origi- 

 nairement sauvage et vivace des localités naturelles, tandis 



