135 



volgens Prod. Ed. II reeds in Dodoens Kruydboek 

 voorkomt is een cultuurvluchteling, die op adventiefter- 

 reinen overal optreedt maar onbestendig is. Zij behoort 

 tot de groep soorten, waarbij alle aartjes vruchtbaar zijn 

 en waarbij het groote aantal zaden tegemoet komt aan 

 het gemis van verspreidingsmiddelen. 



Bij de type is de pluim eivormig, naar boven sterk 

 versmald, terwijl dan dikwijls eenige der onderste aartjes 

 langs den stengel naar beneden geslagen zijn. Een ras (?) met 

 lang cylindrischen aarpluim is bekend als subcylindria 

 Thell. (Vierteljahrschr. N. G. Zurich 191 1) analoog dezelfde 

 afwijking bij Ph. minor. Wij vonden ze in 1 exemplaar 

 in 1900 te Rotterdam (herb. J. en W. 1818) terwijl 

 zich in herb. Kloos een dergelijk exemplaar bevindt met 

 een aarpluim van meer dan 7 cM. lengte in 1912 te 

 Dordrecht gevonden. Wij wezen er reeds vroeger op, 

 dat de bovenste opgeblazen scheeden soms bijna bladloos 

 kunnen zijn 't geen aan een veelstengelige plant een eigen- 

 aardig uiterlijk verleent (1346 herb. J. en W.). 



Van monstrueuze afwijkingen vermelden wij: 



m» bracteata J« en W« Zaanoever bij Knollen dam 

 1915 leg. J. en W., (zie De Lev. Natuur 1915). Zuid^ 

 Beveland 1834 leg. v. d. Bosch. Ook komt het voor, dat zich 

 behalve de normale aarpluim nog een tweede ontwikkelt 

 in de oksel van een vergroot steunblad. Hoek van 

 Holland 1910 leg. J. en W. Amsterdam 1913 leg. 

 G. H. Zandvoort. 



De m. vivipara, door Junge, voor Schleeswijk-Holstein 

 vermeld, is hier nog niet aangetroflFen. 



Het meerendeel der exemplaren uit het Vereenigings- 

 herbarium vertoont de eivormige typische aarpluim, 

 waarvan de bovenste aartjes soms een lengte van 1 cM. 

 bereiken. Slechts enkele pluimen zijn meer cylindrisch (bijv, 

 exempl. door v. d. Bosch in Z. -Beveland verzameld) maar 

 de echte fm. subcylindria is niet aanwezig. Bij enkele 



