136 



forsche exemplaren zijn de vleugels der kelkkafjes iets 

 gegolfd. Zeldzaam ontmoet men planten, waarvan de 

 bovenste aartjes der pluim paars aangeloopen zijn (zoo o.a. in 

 herb. Henrard een exempl. van Gorinchem 1911). 



Op de eigenaardige plaats die deze soort inneemt door 

 de lange bovenste kelkkafjes, is reeds gewezen. Dit is te 

 meer merkwaardig, daar ook het vaderland van deze cul- 

 tuurplant niet met zekerheid is aan te wijzen. Het ver- 

 moeden, dat ze met Serinus canarius van de Canarische 

 eilanden ingevoerd is, is vermoedelijk niet juist. Waar- 

 schijnlijker is het, dat ze vanuit Spanje als kultuurplant is 

 verspreid (vgl. o. a. Dodonaeus, die ze Spaenschzaat 

 noemt en verder A. en G. Synopsis II pag. 19). 



Phalaris angusta Nees» 



Deze onderscheidt zich van de tot nu toe besproken 

 soorten door haar kleinere aartjes en smal cylindrische 

 aarpluim, die sterk aan Phleum herinnert. Wij bespraken 

 ze reeds in Kruidk. Arch. 1912 en 1915, doch nadere 

 studie en correspondentie heeft gemaakt, dat wij enkele 

 fouten uit ons vorig opstel kunnen herstellen. In Kr. 

 Arch. 1912 beschouwden wij haar op aansporing van 

 Prof. Ed. Hackel als een variëteit van Ph. intermedia 

 Bosc. en in Kr. Arch. 1915 wezen wij er op dat Dr. A. 

 Thellung beide als afzonderlijke soorten beschouwde. Nu 

 dient, voor wij op de onderlinge verschillen verder ingaan, 

 eerst vastgesteld te worden, dat de echte Ph. intermedia 

 Bosc. (1810) of zooals haar oudste naam blijkbaar is 

 Ph, caroliana Walter (1788) tot nu toe in ons land 

 nog niet gevonden is» Naar aanleiding van onze opmer- 

 king in Kr. Arch. 1915 vroeg Dr, Thellung ons materiaal 

 dezer soort ter controle en nu bleek, dat alles wat wij 

 vroeger voor Ph. intermedia hadden gehouden, inderdaad 

 behoorde tot Ph. angusta Nees. Vergelijking met de planten 

 in andere herbaria aanwezig, leverde hetzelfde resultaat 



