137 



op, zoodat nog geen Ph. caroliana (= Ph. intermedia) 

 inlandsch bekend is. Dr. Thellung had tevens de goedheid 

 ons eenige uit Amerikaansche zaden gecultiveerde exempl. 

 van Ph. caroliana ter vergelijking toe te zenden. 



Vergelijkt men beide soorten, dat valt haar verwant- 

 schap onmiddellijk op. Beide hebben kleine aartjes (3 — 4 

 mM.) met smal gevleugelde buitenste kelkkafjes en twee 



Phalaris angusta Nees 



smal lijnvormige binnenste kelkkafjes, die meest in een 

 penseelachtig behaard puntje eindigen. Het eerste kroon- 

 kafje is geheel behaard en loopt langzaam in een punt 

 toe. De verschillen blijken voornamelijk uit den vorm der 

 buitenste kelkkafjes en de gedaante der pluim. 



Bij Ph. caroliana Walt» (= intermedia Bosc.) is de 

 pluim ovaal, korter en minder compact dan bij de vol- 

 gende soort. De vleugel der buitenste kelkkafjes is iets 

 breeder en loopt geheel tot den top van het kafje door, 

 steeds smaller wordend, zoodat het kafje een spitse, lang- 

 zaam in een punt versmalde gedaante bezit. 



Bij Ph. angusta Nees. is de pluim meest smal cylindrisch, 

 van onder dikwijls onderbroken en meer compact dan bij 



