138 



de vorige soort. De vleugels der buitenste kelkkafjes zijn 

 zeer smal en loopen niet geheel tot den top van het kafje 

 door. Daardoor krijgt het aartje een stomper vorm met 

 een opgezet kort spitsje. Tevens is het aartje iets kleiner 

 dan bij de vorige soort. 



Steudel meende Ph. caroliana met Ph. angusta te 

 moeten vereenigen. Andere auteurs beschouwen Ph. angusta 

 slechts als een variëteit van Ph. caroliana (vgl. Kr. Arch. 

 1912). Doch Thellung blijft na cultuur en onderzoek van 

 talrijk materiaal de meening toegedaan, dat men beter doet 

 ze als afzonderlijke soorten te blijven beschouwen. Ook 



Phalaris caroliana Walt. 

 = Ph. intermedia Bosc. 



Ph. Lemmoni Vasey. 



Jepson (Fl. of. California) is van deze meening. Ph. 

 angusta schijnt in Zuid-Amerika de meest voorkomende 

 soort te zijn en naar 't Noorden langzamerhand door Ph. 

 caroliana te worden vervangen. [Men zie voor de be- 

 schrijvingen van Nees., Gay en Chapman Kr. Arch. 

 1912]. Gaan wij nu de vormen dezer soort na, waarbij 

 wij tevens vindplaatsen en vinders vermelden (vgl. Prod, 

 ed. II p. 2110 en 2111). 



Typische planten zijn bekend van: 



