143 



habitus en kleur der aartjes afwijken. Bij 't zoeken in de 

 natuur vallen echter dadelijk de tusschenvormen op. Zoo 

 namen wij meermalen bij een eenigszins groote vegetatie 

 van Ph. arundinacea allerlei overgangen waar, van vol- 

 komen wit-gele tot donkerviolette pluimen. Eenzelfde 

 variabiliteit valt waar te nemen in de bladbreedte, de 

 beharing der pluimtakken en den vorm der buitenste kelk- 

 kafjes. Zoo bevindt zich in herb. KI o os en in herb. 

 Henrard een plant met forsche pluim en zeer breede 

 bladen (tot 22 mM.) als var.? latifoUa Henr. {Sleeuwijk 

 bij Gorinchem). Deze vertoonen behalve deze breede 

 bladen lang toegespitste bijna genaaide kelkkafjes. Dezelfde 

 vorm van kelkkafjes bezitten laat bloeiende exemplaren, 

 door ons eind Augustus 1916 te Santpoort verzameld. 

 Meest zijn de zijtakken der pluim kort behaard, maar 

 sterk behaarde en bijna kale zijtakken treft men eveneens 

 aan. Nadere studie dezer soort is blijkbaar noodig om 

 over de bovengenoemde vormen te kunnen oordeelen. In 

 de Nederlandsche flora's is aan deze soort weinig aandacht 

 geschonken. Slechts in David de Gorter's Fl. VII 

 provinciarum, pag. 16, vindt men genoemd: 



Phalaris arundinacea: panicula oblonga ventricosa ampla. 



|S. Gramen arundinaceum, Calamagrostis dictum, spica 

 multipUci. 



y. Gramen aquaticum paniculatum lati folium. 



De beide laatste vormen zijn ook aanwezig in dat deel 

 van het herbarium Rainville 't welk zich in Teylers 

 Museum bevindt (doch zonder opgave van vindplaats). 

 Wij kunnen er geen afwijkingen van de type der plant 

 in zien. 



Bekende kultuurvormen zijn de: 



fm, picta (L.). Bladen rose tot wit gestreept. 



fm. luteo-picta Voss. Bladen geel gestreept. 



Men heeft de eerste eenige malen in verwilderden toe- 

 stand aangetroffen (zie Prodromus). Ze bloeit minder rijk 



