155 



Zuid-Europa en Noord-Afrika algemeen voorkomenden 

 vorm, beschreven als Arrhenatherum erianthum Boiss. et 

 Reuter. Over de systematische waarde daarvan loopen de 

 meeningen nogal uiteen. Trabut schrijft, dat in Algiers 

 A. elatius bijna steeds voorkomt als var. erianthum met 

 beide bloemen behaard. In de Flora Bulgarica daarentegen 

 beschouwt Velenovsky ze als een goede soort. Wij 

 nemen zijn beschrijving voor de volledigheid over. Perenne, 

 radicis fibrosae collo tuberculis rotundis superimpositis saepe 

 aucto, foliis fasciculorum sterilium anguste linearibus, supe- 

 rioribus latioribus supra tantum scabriusculis, culmo recto 

 tenui, paniculae laxae ramis 2 — 3 nis, tenuissimis elongatis 

 simplicibis vel 2 — 4 spiculatis, spiculis bifloris, glumis 

 lanceolatis acutis, glumellis oblongo4anceolatis, glumella 

 inferiore floris masculi ad Ys longe et adpressa hirsuta 

 apice breviter scariose bidentata, arista ad basin ipsam 

 ea triplo longiore obsita, glumella inferiore floris herma- 

 phroditi longe et dense hirsuta bidentata paulo supra 

 medium arista tenui recta aequilonga obsita, glumella 

 superiore floris inferioris glumella inferiore dimidio breviore, 

 flore superiore distincte pedicellato. Culmus eire. 50 cM. 

 longus, folia inferiore 1 — ^IVs mM. lato, culmea 2 mM. 

 lata, spiculae 9 — 10 mM. longae, panicula \?> — 18 cM. longa. 

 Tot nu toe is bovengenoemde soort of variëteit in ons 

 land nog niet aangetroffen, maar ze zou allicht op adven- 

 tief-terreinen te vinden zijn. 



Pcriballia lacvis A. ^t G. 



Op een adventiefterrein te Amsterdam trofl^en wij in 

 Mei 1916 in groote hoeveelheid een gras aan, dat prof. 

 Ed. Hackel determineerde als Periballia laevis A. et G., 

 een soort die in Spanje en Portugal groeit en voor zoover 

 wij konden nagaan nog nooit adventief is waargenomen. 

 Sinds haar beschrijving in 1804 als Aira laevis Brot. Flor. 



