156 



lus. I vindt men ze achtereenvolgens benoemd als Aira 

 lendigera Lag., Airopsis lendigera Lange, MoUneria laevis 

 Hackel, terwijl Ascherson en Graebner ze zonder beschrij- 

 ving opnemen als Per. laevis. Ze schijnen de plant niet 

 nader onderzocht te hebben, waaraan het wellicht te wijten 

 is, dat men ze met de op pag. 225 der Synopsis gegeven 

 tabel niet determineeren kan. Immers daar wordt het ge- 

 slacht Pedballia onderscheiden o.a. door de gekielde on* 

 genaaide kroonkafjes. 



Gaan wij de literatuur na, dan blijkt dat Hackel 

 (Oesterr. Bot. Zeitschr. 1877 pag. 120) voor het eerst ^) 

 voorsloeg, om Aira lendigera Lag. bij het geslacht MoU- 

 neria te voegen, ofschoon dit op een ongenaaide soort 

 MoUneria minuta door Parlatore gebaseerd was. Aira 

 lendigera heeft dan ook met MoUneria minuta zeer veel 

 overeenkomst: ze onderscheidt zich voornamelijk door de 

 zeer korte in 't bovenste Vs^ — Ve van het kroonkafje ontsprin- 

 gende niet geknikte naald, (zie flg. 1, 2, 3) die geheel anders 

 is dan bij Aira, waaronder de plant eerst gebracht was. 

 Bijzondere kenmerken zijn verder de korte kelkkafjes en de 

 zwak uitgerande stompe top der kroonkafjes, (zie flg. 4) die 

 aan het aartje een eigenaardig uiterlijk verleenen. In de NaL 

 Pflanzenfam. pag. 54 trok Hackel nu nog Periballia Trin 

 er bij, een geslacht, dat toen slechts 1 soort bevatte, de 

 Periballia involucrata Janka = P. hispanica Trin zoodat het 

 nu uit 3 soorten bestaande geslacht MoUneria Pari. gekarak- 

 teriseerd wordt: „Wie Aira, aber BI. aus den Hüllspelzen 

 vorragend, Deckspelzen abgestuzt oder schwach gezahnelt, 

 wehrlos oder schwach begrannt." Deze beschrijving is dus 

 volkomen in orde. Nu geven Aschers en Graebner toe, 

 dat de 3 soorten te na verwant zijn, om ze in geslachten 

 te scheiden, doch merken op, dat de naam Periballia, 



M In hetzelfde jaar publiceerde ook Janka deze combinatie in een 

 verhandeling over de „Avenaceae europeae". 



