160 



bloemstengel, die eveneens stijf en glad is. De bladen zijn 

 hier iets breeder, evenals bij N°. 13545. 



Aschers en Grbn. geven ze op als een zuidelijk ras, 

 tusschen typicum en bulbosum instaande. Uit bovenge- 

 noemde vindplaatsen zou men afleiden, dat ze bij ons een 

 duinvorm is. 't Zou inderdaad niet tot de onmogelijkheden 

 behooren, als ze langs de kust heen noordwaarts getrokken 

 was. Doch van vindplaatsen in Noord-Frankrijk en België 

 vinden wij geen gewag gemaakt. Misschien is er niet op 

 gelet? Trouwens kleinbloemige vormen van Phleum pratense 

 zijn in ons land niet tot de duinen beperkt. Uit Valken- 

 burg bezitten wij een door ons in 1910 verzameld exem- 

 plaar, dat precies dezelfde kleine aartjes bezit; alleen zijn 

 hier de naaldjes iets langer, de stengels zijn slap en half 

 opstijgend en de bladen iets breeder. Een dergelijk exem- 

 plaar bevindt zich eveneens in herb. A. de Wever, die 

 het in 1916 in Z.-Limburg verzamelde. Ten slotte vond 

 de heer A. W. Kloos op de zomerexcursie der Ned. Bot. 

 Vereeniging in 1915 in de omstreken van Doetinchem 

 eveneens, een paar planten, die hij voorloopig als de var. 

 Bertolonii determineerde en die sterk overeenkomen met 

 de Limburgsche exemplaren, alleen zijn ze wat kleiner. 

 't Is dus zeer gewenscht eens speciaal op de kleinbloemige 

 vormen van Phleum pratense te letten om te probeeren 

 uit te maken of onze duinvormen inderdaad de echte 

 Phl. Bertolonii voorstellen en in hoever deze weer samen- 

 hangen met de kleinbloemige vormen uit het zuiden en 

 oosten des lands. 



JANSEN en WACHTER. 



