162 



dieper hartvormige vruchtkleppen en een lange, smalle, 

 stijve pluim met korte aanliggende zijtakken, maar daar 

 we wisten, hoe Rumex crispus in alle deelen kan wisselen, 

 wekte dat bij ons weinig argwaan. 



Niet lang daarna kregen we een plant te zien uit het 

 herbarium van den heer de Wever, verzameld door 

 A. Lonatschewskij bij Kijew en benoemd als Rumex 

 crispus L. V. nudivalvis Meinsh. Deze plant vertoonde 

 alle bijkomstige eigenaardigheden van onze Gorkumsche 

 plant en sedert twijfelden we niet meer aan de juistheid 

 van onze naambepaling. 



Den wortel van onze plant pootte ik in den Hortus 

 Botanicus te Amsterdam. Hij had groote moeite om den 

 winter door te komen, maar in het voorjaar van 1914 

 begon hij plotseling snel uit te loopen, vormde een groote 

 rozet met meerdere harten en later twee bloempluimen, 

 waarvan de een wel manshoog, de ander lager, beide met 

 weer dat zelfde eigenaardige uiterlijk. Tegen de vrucht- 

 rijpte aten zuringkevers alle bladeren en een deel der 

 bloemdekken op, zoodat ik slechts de dorre grootste pluim 

 voor mijn herbarium kon redden. Er zitten evenwel nog 

 genoeg rijpe bloemdekken aan om te bewijzen, dat ook 

 de vorm der vruchtkleppen niet veranderd was door het 

 overplanten. De plant is het volgend voorjaar niet opnieuw 

 uitgeloopen. 



In Juli 1914 vond Henrard op de zelfde stortplaats 

 weer een plant, zoo mogelijk nog eigenaardiger dan de 

 eerste en weer sprekend gelijkend op de plant van 

 Lonatschewskij. Ze werd geteekend voor de Flora 

 Batava, maar de er op betrekking hebbende aflevering is 

 nog niet verschenen. 



Den 17den Juli 1914 vond Henrard een plant, die 

 afweek door wat grootere bloemdekken en hier en daar een 

 kleinen knobbel op de voorste vruchtklep, maar die overigens 

 weer opvallend eigenaardig was. 



