168 



vel obsolete praedita. — Mert. et Koch 1. c, Ledeb. 1. c, 

 Fries! herb. norm. fascic. 7. In Europa passim. Forma 

 R. longifolium nimis appropinquans. 



Beek von Mannagetta heeft blijkbaar nooit een 

 Rumex crispus nudivalvis gezien, want in band 24 van 

 de Icones Florae Germanicae van Reichenbach vinden we 

 op bladzijde 22 achter Rumex crispus: 



^ nudivalvis Meisn., 1. c, 45. — nudus Regel, Descr. 

 pi. nov. I. Valvae omnes nudae vel unica modo callo 

 parvo vel obsoleto praedita. Passim f. Meisner. 



Ook Ascherson en Graebner schijnen in deel IV 

 van hun Synopsis niet te weten, wat zij voorhebben, 

 want zij geven alweer dezelfde beschrijving, maar nu in 

 Duitsch vertaald: 



b. nudivalvis. Innere Perigonabschnitte alle ohne 

 Schwiele oder nur eine von ihnen mit einer kleinen bis 

 undeutlichen. — Nicht selten. — R. crispus ,5 nudivalvis 

 Meissn. in D. C. Prodr. XIV. 45 (1856). A. u. G. Fl. 

 nordostd, Flachl. 269. Beek a. a. O. 22. — R. crispus 

 7 nudus Regel Descr. pi. nov. VII. 108 (1873). 



Murbeck geeft in zijn verhandeling: Die nordeuropai- 

 schen Formen der Gattung Rumex, in Botaniska Notiser 

 1899, en ook later in Botaniska Notiser 1913 gten Rumex 

 crispus nudivalvis op. Wel vermeldt hij in eerstgenoemde 

 verhandeling een Rumex crispus microcarpus, die echter 

 heel iets anders blijkt te zijn. Aldus: 



Forma microcarpus [Bryhn Bidr. til Jaederens Fl. p. 46 

 (290) (in Nyt Mag. f. Naturv. 1876), pro sp.] Murb. in 

 Bot. Notis. 1885 p. 79. — Mit sehr kleinen, derben, 

 schwielenlosen, meist glanzenden, die Spitze der Akene 

 oft nicht bedeckenden Klappen und, wegen der Kleinheit 

 dieser letzteren, mit vorwarts gerichteten ausseren Peri- 

 gonblattern. ■ — Homolog mit R. domest. f. microcalyx; 

 durch Uebergange mit der typischen Form von R. crispus 

 verbunden. 



