170 



naar buiten om. Dit laatste kenmerk en de weinige tanden 

 maken het niet onwaarschijnlijk, dat de eene ouder Rumex 

 obtusifolius Silvester is. De mislukte bloemdekken zijn op 

 allerlei trappen van ontwikkeling blijven staan; hun bin- 

 nenste slippen zijn tongvormig, smal en stomp. Verder 

 wijst de vorm der bloemhoopjes door de lange, vaak 

 teruggeslagen bloemstelen op Rumex obtusifolius en ook 

 is de rijpe pluim, zooals zoovaak bij deze soort, donker- 

 rood aangeloopen. Vruchten vond ik aan mijn plant tot 

 nu toe niet. 



Daar de plant met geen andere soort of bastaard te 

 verwisselen is, verwijs ik verder naar de beschrijving aan 

 het einde. 



Volgens Beek in Reichenbachs Icones Florae Ger- 

 manicae en volgens Ascherson en Graebner in hun 

 Synopsis moet deze bastaard heeten Rumex weberi, onder 

 dien naam beschreven in 1890 door Fischer-Benzon in 

 Prahl Krit. Fl. Schlesw. Holst. II. 



Dit najaar is me gebleken, dat Rumex weberi al meer- 

 malen in ons land gevonden, maar niet herkend is. 



Den 21sten Juli 1912 vond de heer de Wever een 

 plant aan de Maas bij Borgharen. Hij verzamelde een 

 rijpen tak en een wortelblad. Ik kreeg de plant toegezonden, 

 maar herkende haar niet. Kort daarna kreeg Henrard 

 de plant voor zijn herbarium en kon haar ook niet thuis- 

 brengen. Toen ik dit najaar de plant weer te zien kreeg, 

 herkende ik haar onmiddellijk als Rumex weberi. 



Verder liggen in het herbarium van onze vereeniging 

 twee planten, die ik in 1915 al opzij legde, daar ze door 

 hun vreemden bladvorm in verband met de vindplaats 

 niet best wat anders konden zijn als Rumex weberi. 



In één vel, dat ik vond onder Rumex hydrolapathum, 

 liggen een bloeratakje, nog geheel in knop, en drie wor- 

 telbladeren, die eenige decimeters lang zijn, elliptisch tot 

 langwerpig, aan den voet afgerond tot zwak hartvormig. 



