191 



daar, zooals reeds op pag. 184 van deze bewerking is gezegd 

 de iS. ambigua een constante vorm is bij cultuur. Braun 

 toch zegt letterlijk bij 5. ambigua: Praeter directionem 

 aculeolorum antrorsam in setis et rhachide inflorescentiae 

 nullo modo a P. verticillato differt; sed cultura teste 

 Gussone persistit, quod anno praeterlapso etiam in horto 

 Berol. confirmatum est. 



Lloyds opvatting en die van Rouy zijn dan ook ten 

 eenenmale te verwerpen. Aan 't zelfde euvel doet Briquet 

 mede '), als hij de Setaria verticillata splitst in 2 sous- 

 espèces, de eaverticillata en de ambigua. 



Ook Briquet heeft de belangrijke verhandeUng en de 

 vele daarin neergelegde, op nauwkeurige onderzoekingen 

 berustende gegevens van Braun zeer slecht gelezen, want 

 hij zegt: Les formes intermediaires, tares il est vrai, entre les 

 sousespèces I et II décrites en détail dès 1871 par Braun ne 

 permettent pas de séparer spécifiquement ces deux groupes. 



De waarde van deze uitspraak wordt wel 't best begrepen 

 indien we in de bewerking van Braun nergens melding 

 gemaakt vinden van die formes intermediaires, laat staan 

 de beschrijvingen en détail. Het is jammer dat iemand 

 met zoo'n systematischen kijk op vormenrijke groepen als 

 Briquet zoon oordeel uitspreekt en steeds meer moet 

 't ook voor de bestudeering der Nederlandsche flora ons 

 doel worden niet alleen af te gaan op de meeningen van 

 eenige tegenwoordig toonaangevende mannen op floristisch- 

 systematisch gebied, doch dienen we de oorspronkelijke 

 bewerkingen en beschrijvingen zelf grondig te gaan bekijken, 

 daar 't helaas maar al te vaak voorkomt, dat beschrijvingen, 

 oorspronkelijk door de auteurs gegeven, door anderen 

 worden verminkt door allerlei weglatingen of ongeoor- 

 loofde toevoegingen. 



Ten slotte haal ik ook nog even de meening aan van 



Briquet, Prod. fl. Corse, 1, p. 67. 



