201 



callifero. 2|.. Hab. in ruderatis et in pratis montis etc. 

 Lydiae, Ciliciae orientalis, Cypro, Syria boreali, Libano. 



Haec species fructu et facie R. Patientiae simillima ab 

 eo foliis basi plus minus et anguste cordatis tantum difFert 

 et prob. hujus varietas. 



Van de vele planten uit Gorinchem plantte ik er eenige 

 in mijn tuin. Ik heb de planten jarenlang waargenomen 

 en steeds dezelfde kenmerken teruggevonden. Ook door 

 den Heer Kloos werden op mijne aanwijzing eenige 

 wortels medegenomen, welke bij hem in cultuur telken 

 jare rijkelijk bloeiden en fructiflceerden, terwijl de Heer 

 de Wever van mij afkomstige wortelstokken in zijn 

 tuin plaatste. De exemplaren van de Heeren Kloos en 

 de Wever heb ik in hunne culturen in volle ontwikkeling 

 gezien en ze waren volkomen identiek met de mijne. Een 

 zaailing van de origineele plant van 1912 heeft in 1916 

 in mijn tuin te 's Gravenhage volop gebloeid en vrucht 

 gezet. Deze was ook identiek met de oorspronkelijke plant. 



In 1913 werd de plant op 't aanvoerterrein door maaien 

 in hare ontwikkeling gestoord, doch in 1914 trof ik 

 opnieuw een buitengewoon fraai exemplaar daar aan, dat 

 door mij, nu ik zekerheid had gekregen omtrent de soort, 

 ter afbeelding voor de Flora Batava werd ingezonden. 



Uit de beschrijving der plant neem ik hier de meest 

 opvallende kenmerken ter onderscheiding van R. Patientia. 

 De plant is zeer lang, meer dan manshoog, de stengels 

 zijn eerst groen, later witachtig en zeer dik. De wortel- 

 bladen zijn lang en spits, doch zeer breed, vooral aan 

 den voet, en meer of minder hartvormig. De geheele plant 

 heeft in tegenstelling met R. Patientia in levenden staat 

 een fraai bleeke tot zeegroene kleur. De stengelbladen 

 zijn smaller dan de wortelbladen en nemen naar boven 

 toe geleidelijk in breedte af en zijn aan den voet versmald. 

 De vruchttros is zeer groot (60^ — 70 cm. lengte is geen 

 zeldzaamheid) daarbij vrij smal, in den bloei dikwijls niet 



