204 



in 't leven te roepen nl. bij de door mij in cultuur ver- 

 kregen hybride tusschen R. domesticus en R. obtusifolius, 

 welke Rumex, daar ontstaan door kruising van R. domesticus 

 als moederplant met de meest gewone ondersoort agrestis 

 van R. obtusifolius, (1 knobbel hebbende en lange tanden 

 aan de kleppen), ook slechts één knobbel vertoonde. Deze 

 hybride, aan 't zelfde verminkingsproces onderworpen, gaf 

 mij opnieuw takken, waar de vrucht gezet hebbende bloemen 

 3 knobbels vertoonden in plaats van één. Ook deze plant 

 vertoonde, 't volgend jaar weer normaal geworden, slechts 

 een knobbel op één der vruchtkleppen. 



Dit eigenaardige verschijnsel verklaart tevens, hoe de 

 in de natuur na 't afmaaien aangetroffen Rumices dikwijls 

 geheel andere kenmerken vertoonen, dan voor de planten 

 bekend zijn, en men dient bij zulke maaivormen de 

 grootste voorzichtigheid in acht te nemen. Het blijft 

 natuurlijk mogelijk, dat er een R. domesticus gevonden 

 wordt, waar alle bloemen op een der kleppen een knobbel 

 dragen, doch voor een aparte subspecies moet deze eigen- 

 schap dan constant zijn. De door Lonatschewskij 

 uitgegeven en benoemde plant is zeker niet zoo'n knob- 

 beldragende R. domesticus en de naam Ruthenicus worde 

 dus, zooals reeds gezegd, onder de synoniemen van R. 

 otientatis gerangschikt. 



Ten slotte wil ik er ten overvloede op wijzen, dat de 

 cultuur der Rumices het beste inzicht geeft omtrent de 

 systematische kenmerken en dat het alleen door cultuur 

 mogelijk is, met succes de vele vormen en hybriden in 

 de natuur te herkennen. 



's Gravenhage, December 1916. 



